Animalandia!..

Posted: July 14, 2011 in Extra Service

Gutom na gutom, pagod, nangangawit ang paa. Ganyan ang pakiramdam ko pagkauwi namin sa aming bahay ng mag aalas diyes na ng gabi. Agad ko naman inayos ang aking pinamili at ang mga gamit naming mag anak. habang sinasariwa ko ang aking mga karanasan sa subic bay habang nakahiga sa aking kama kasama ang aking mga anak at asawa ay napapangiti nalang ako at siyempre Masaya na buo kaming pamilya na nagsama sama kahit sa dalawang araw lang at ang sumunod na mga pangyayari ay nagising nalang akong bigla. Umaga na pala.

Hayaan nyo akong ikwento sainyo ng detalye kung anu ang nangyari sa akin sampu ng aking pamilya noong nakaraang katapusan ng linggo kasi kung ayaw mo eh di gumawa kana lang ng blog mo. Alas sais ng umaga ng ako ay magising sa mga kalampag sa baba ng aming bahay. Ang kapatid at ang ina ng aking asawa ay gising na at nag aasikaso na para kami ay makaalis ng maaga. Alas sais ng umaga sana ang aming usapan para umalis at para rin makarating sa aming paroonan ng maaga at dahil siyempre ay Pilipino kami ay alas otso na kami nakaalis. (basahin ang tungkol sa oras ng Pilipino sa mga nakaraang kwento).

Sabik at Masaya ang aking nararamdaman, ganun din ang aking mga anak kahit si marley na aking panganay ay hindi nagsasalita kasi sa biyahe ay natutulog lang siya habang si bob naman kahit na alam kong wala pang pakiramdam ay halatang halata ang kanyang pagkatuwa sa sobrang likot at harot niya habang kami ay nasa biyahe. Kami naman ng aking asawa ay nagpakiramdaman lang kung sinu ang unang makakatulog sa amin habang naghihintay na makarating sa aming paroroonan. Ang palaro ay nagsimula na, agad akong pumwesto ng maganda para ako ang unang makatulog ngunit habang ako ay nakapikit na isang bata babae ang biglang umiyak..ang panganay ko ay nagising na at naghahanap na ng kanyang dede kaya agad ko siyang binigyan para tumahimik na. iniisip ko pa rin ang aming laro ngunit ng may marinig akong may humihilik na ay bigla ko ng naisip na ako ay talo na, mahimbing na mahimbing na ang pagkakahimlay ng aking asawa. Miyembro siya ng “masandal tulog gang”. *apir!

Eksaktong alas onse ng umaga ng kami ay makarating kasi sobrang bumuhos ang ulan sa aming biyahe, para may bagyo at parang animo’y pinipigilan kami ng panahon na huwag nalang tumuloy sa aming papasyalan pero hindi kami papatalo dapat “think positive”.. nagpahinga, kumain at nag ikot ikot sa bahay na aming tutuluyan, malaki at maganda, kumpleto sa gamit at ayon sa aking bubwit isang heneral na amerikano ang nag mamay ari ng bahay na aming tinutuluyan, sa pagkakaalam ko ay naging tirahan ng mga dayuhang amerikano ang subic noong panahon ng giyera kaya nga lang hindi ko alam kung world war 1 o world war 2 ba ito o kahit anu pang giyera ang pinagdaanan nila ay wala na rin tayong pakialam sa kanila basta ngayon ay tinutuluyan ko na ang naging bahay bahayan nila..

Umuulan pa rin, galit na galit ang panahon, nakakatamad, at nakakagutom parang ang sarap humiga at humilata nalang buong maghapon. Nagluto na ang aming mga kasama ng aming tanghalian at saktong ala-una dawn g hapon ay kami ay aalis na para mamasyal sa sinasabi nilang “duty free” sa subic at mag su-swimming daw pagkatapos. Kuha doon, kha dito.. tingin ng presyo, isinasalin sa peso ang mga presyo na nakalagay sa dolyar..sabi nila mas mura daw ang mga bilihin dun kasi wala daw yatang tax, pati nga gasolina ay mas mura ng limang piso kaya ang ginawa namin ay pina puno na namin ang aming ginagamit na sasakyan. Natapos kami sa aming pamimili and we are planning to go to the beach already but it is still raining outside so they decided to just cancel the swimming for the day but I really want to go and swim, I prepared for this and I was thinking that even if it’s raining or not we will still get wet if we will swim..(nagtataka siguro kayo kung bakit naging English ang sulat ko, kasi naman parang halos foreigners ang mga namimili at English speaking talaga kahit mga pilipinong namimili so there, I am writing now in English-tagalog.)

The day is still young when we are just watching in our rented house in subic, I’m freaking bored and its feels like I want to kill myself because of boredom, I can’t go anywhere, it’s raining hard. Potah! Ang hirap mag English parang natutuyo ang utak ko. maganda naman kung tagalog para mas lalong maintindihan mo at ng maraming Pilipino. you know… takbuhan, tawanan, kwentuhan habang si bob ay umiiyak kasi inaantok na pero ayaw din makatulog kasi nakikipagharutan din sa mga bata.. nagbukas sila ng mga tsokolate na binili nila sa duty free, sarap na sarap sila at habang kumakain sila ng aming pinamili ay nahiga higa nalang ako at nag iisip na sana umaraw na bukas para hindi naman masayang ang punta namin sa subic para mamasyal, sana ubusin na ang ulan ngayong araw para umaraw na kinabukasan. Sana. Sana lang.

Araw ng linggo. Maaga ng kami ay magising ng aking mag anak kinabukasan, agad akong bumalikwas para tingnan ang labas kung aaraw ba o uulan pa..delikado, maulap parin sa labas pero hindi na masyadong umuulan kaya agad kaming nag almusal para makaalis agad. Habang nasa biyahe na inabot din yata ng kalahating oras ay merong pabugso bugsong pag ulan na nag pahirap sa amin sa pamamasyal sa ZOOBIC. Umuulan na naman, maputik at parang ang hirap gumalaw lalo na kasi may kasama kaming dalawang bata (it’s not advisable to go there if you have a toddler or an infant because it’s really tiring for you and for the kid, mas maganda kung mga limang taon na ang bata pataas na kaya ng umintindi ng mga nangyayari sa kapaligiran niya at kung alam na niya ang mga uri ng hayop dito). Agad kaming kinunan ng litrato ng mga empleyado sa zoobic. Maganda ang kuha, pinakita agad sa amin, ang galingkasi napalitan na ng background agad na parang nasa gubat kami nagpakuha pero ng tanungin namin kung magkanu ay medyo na-disappoint kami kasi sa isang litrato na medyo malaki ay halos limang daan na kaya sabi ko sa sarili ko i-tag mo nalang kaya ako sa FB o send mo nalang sa e-mail ko o kaya naman itago nyo nalang para sa mga koleksyon nyo ng mga pamilyang nagiging praktikal sa buhay kasi sa limang daan mo ay pwede mo ng pakainin ang limang mahihirap na pamilya pero saying ang ganda sana ng mukha sa kuha nilang iyon. Kinalimutan ko ang litrato. Dumiretso kami sa kanilang lobby para hintayin daw ang “tour guide”. Habang naghihintay ay meron ka ng makikita apat na tigre sa kapaligiran, natutulog, naglalakad sa kanilang kulungan, meron din isang baboy-ramo na pagkakita ng aking panganay ay bigla niyang sinabi “si MAMA o” sabay turo sa baboy-ramo. Ang ganda ng tigre na kulay puti, sobrang laki, parang isang kagat lang niya ay mapapatay na niya ang isang tao, nakakagimbal kasi parang naiisip ko paano kaya kung makawala ang mga tigreng ito at bigla kaming kainin lahat dito.mero din isang maliit na tigre na dumedede na pwede kang magpakuha ng litrato sa halagang 450 sa tatlong piraso..tsk tsk tsk..paanu kaya kung biglang kainin ng tigre ang mga nagpapalitrato?
Group number 2! Group number 2!. Tawag ng isang lalaki na aming tour guide sa zoobic. Agad kaming pinaalalahanan kung anu ang mga pwede at hindi pwedeng gawin habang nasa loob ng kanilang zoo at makalipas ang limang minuto ay kami ay tumungo na sa loob..

FIRST STOP: Serpentarium – ibat-ibang uri ng mga ahas.. maliliit at malalaki.

SECOND STOP : isang presentasyon ng mga alagang hayop na tinuruan nila ng iba’t ibang tricks. Mga daga. Baboy-ramo, ibon, at yung parang squirrel (hindi kasi ako nakikinig sa tour guide namin)..nagsimula ito sa isang aeta na gumagawa ng apoy sa pamamagitan lang ng kawayan. Ang galling nung aeta pero bago siya nakagawa ng apoy sa kawayan ay naka dalawang ulit siya..nakakatuwa kasi pagkatapos ng presentasyon nila ay tinuturuan nila ang mga manonood na alagaan ang kapaligiran kasi unti unti na itong nauubos.. palakpakan ang mga tao at tumawag na ulit ang aming tour guide, pinasakay kami sa isang parang tren na umaandar sa kalsada hindi sa riles at kelangan mong magbayad ng singkwenta bawat isang tao para makasakay dito.

THIRD STOP: kweba at mga museum na gawa gawa lang nila..mga bungo ng hayop ang iyong makikita. Mga pekeng ahas at mga iguana ang nilagay nila para lang manakot sa mga turista at marinig ang mga tili nito at para rin siguro malaman nila kung sinu ang mga tunay na lalaki sa mga namamasyal..siyempre ako hindi ako natakot at tumili.

FOURTH STOP: Tiger’s den – ito yung lilipat kayo ng sasakyan sa isang customized jeepney na balot na ballot ng mga rehas para hindi mapasok ng mga tigre..bago ka pumasok eh kelangan mo nga pala munang bumili ng isang buong manok na nagkakahalaga ng dalawang daan piso para daw lumapit ang mga tigre sa aming sinasakyan. Isa rin aeta ang sumakay para sila ang magbato at magpakain sa mga tigre kasi delikado kung kami mismo ang magpapakain sa mga ito..nakakatakot habang parang sumisigaw ang mga tigre at nag aagawan sa manok na aming dala…ang laki at ang tutulis ng mga ngipin..isang kagat lang eh halos maubos na ang isang buong manok. Itinapon ng aeta na nakasakay sa aming sasakyan ang natirang manok sa bubong ng aming sasakyan at bigla namang sumampa ang tigre sa bubong ng sasakyan para ubusin ang natirang pagkain..pinaandar na drayber ang auto habang nasa bubong pa ang tigre para daw bumaba na ito at sa kabutihang palad naman ay bumaba na ito habang papalabas na rin kami sa kanilang kulungan. tingnan ang larawan.

FIFTH STOP: souvenir’s shop – magpapahinga daw muna kami ng kalahating oras at pwede raw kaming tumingin tingin o kumain muna sa isang canteen nila sa loob ng kagubatan kung saan kami ibinaba ng aming sasakyan na parang tren. At dahil praktikal kami ay kinain nalang namin ang mga sandwiches na gawa namin noong umaga bago umalis sa bahay at bumili rin ng konting ma ididisplay sa bahay bilang souvenirs.

SIXTH STOP: tanghali na ng umalis kami at ipagpatuloy ang aming pamamasyal at ang sumunod naming nakita ay ang mga savannah o ostrich at napakaraming baboy-ramo ang nakakalat kalat lang sa kapaligiran. Meron ding mangilan ngilan na mga tupa at kamibing.. nakakamangha ang taas ng mga ostrich..mas mataas pa sa akin pero harmless naman daw ang mga ito kaya habang kami ay nagpapatuloy sa pamamasyal ay nasa gilid lang namin ang mga hayop na nagkalat lang sa kagubatan.

SEVENTH STOP: museum ulit ng mga balat naman ng hayop..balat ng tigre, ng tupa, ng kambing at kung anu ano pang balahibo ng ostrich na aming nakita.

EIGTHTH STOP: huling tigil na at ang main event na daw nila..ang CROCO LOCO..mga buwaya na nakanganga. Parang hinihintay na kami para pakainin sila..singkwenta pesos ang isang karne na ilalagay sa isang kawayan na may lubid para daw ipakain sa mga ito. Nakakabato naman ang mga hayop na ito kasi kung hindi natutulog eh naka nganga ito na parang mga istatwa. Agad na kaming umalis para makapag pahinga na muna bago kami pumunta sa sunod naming papasyalan..inihatid na kami ng sasakyan na parang tren sa lobby, ganun pa rin ang eksena, mga tigreng naka kulong at medyo namamaho na dahil sa dumi at ihi na naghalo halo na sa iba’t ibang hayop na nakapaligid dito..nagpasalamat ang aming tour guide sa aming pamamasyal sa zoobic at muling pinaaalalahan na ingatan ang kalikasan at bilang ganti daw ay meron silang isang maliit na presentasyon galling sa mga natives o sa mga eta..tatlong aeta ang nakabahag..isang may hawk ng gitara at ang dalawa ay sumasayaw..iba’t ibang sayaw..tutubing sayaw (para pigilan ang pag ulan), unggoy na sayaw(para makakuha ng magandang anis a mga prutas) at ang mandirigma na sayaw(para piliin ang pinaka magiting na mandirigma) na ayun sa kanila ay isa raw ritwal na lagi nilang ginagawa..sa aeta’s presentation lang yata ako natakot ng husto kasi ito lang yung may gulat sa mga napasyalan namin sa loob ng gubat nila..literal ang sinasabi ko..may gulat kasi sila mismo ang nang gugulat sa mga turista at maging ako ay napatakbo kasi kala ko eh sinapian sila ng masamang ispirito…

Alas dos na ng hapon ng kami ay tumulak na papuntang OCEAN ADVENTURE para makakita ulit ng mga hayop na minsan mo lang sa buhay mo makikita..kumain muna kami sa aming sasakyan bago pumasok sa loob at pagkatapos magpahinga ng iba ay sabay sabay kaming nagbayad at nagpakuha ng larawan sa ocean adventure..kung tutuusin ay medyo may kamahalan ang tiket nila at sabi ko pa nga nung una ay napakamahal at baka hindi rin sulit pero nagkamali pala ako ng duda..

Limang daan at singkwenta ang para sa matatanda at apat na raan at limampu naman sa mga bata na may taas na tatlong pulgada pataas, siyempre ang aking bunso ay wala pang bayad pero bigla akong kinabahan sa aking panganay kasi medyo malaki na siya sa tatlong taas(3 feet), pinasukat siya ng nagbabantay sa kanilang sukatan na kahoy at dahil tatlong taas at may tatlong pulgada (3 feet and 3 inches) na ang aking panganay ay kailangan na naming bayadan siya ng apat na raan at limampung piso. At dahil sa panghihinayangan ko ang pera ay parang gusto ko ng itaas ang kahoy na sukatan para lang hindi ko siya bayadan..

Nakapasok na kami and since we are running out of time already, we didn’t waste any of our time. We went to the show where you can see a lot of animals performing. Eagle, bat, snake, dog, cat and owl they are really amazing..They have different tricks and why am I writing in English again? There’s a lot of foreigners here and Filipinos that are talking in English so that’s why I am also pretending that we can talk in English, we are fluent but all of sudden after the show, my daughter called my attention and said “dada, wiwi nako!” sablay ang pag pretend namin so we didn’t talk nalang..hahaha..so I’ll not pretend na.

The only thing that is remarkable in the ocean adventure show compared to the zoobic show is the bat that is performing different tricks; it’s very rare that you can see a bat that is well trained so that is the only thing that amazed me on the show, funny thing is that there’s another native that is doing the exact act of the aeta in zoobic..He is creating a fire using a bamboo wood and he didn’t get it during the first time so the audience got bored and there’s a man shouted at him “magdala kana lang ng lighter!”and “eto lighter para matapos kana”..We all laughed but that is some kinda rude. (why am I writing in English if my English grammar is so shallow so I swear I’ll continue this writing in our own language)

Nakakahawa kasi ang mga nasa paligid mo na nagsasalita ng english kaya tuloy napapa English ako.so going back..After that show..We went to the sea lion show..I’ve never seen a sea lion in my entire life so I’m excited to watch the show..nakakatawa at nakakamangha ang mga tricks na ginagawa nila..sila zofie, zooey at si zandra ang mga naalala kong mga pangalan ng mga ito..ang ganda tlaga ng pagkatanghal nila, nakakamangha pati ang storyline ng kwento. dahil sa pagod at gutom na ang naghahalo sa aming mga katawan eh parang nanghihina na kami na tumulak pa sa isang show pero siyempre sayang ang binayad namin at ang mga bata ay super hyper pa kasi hindi naman sila ang nahihirapan. Pagod nako kaka karga sa kanila kaya nga sinabi ko sa umpisa na hindi talaga advisable ang mga batang limang taon pababa na isama sa ganitong lakad kasi hindi pa naman siguro nila naiintindihan ang mga sinasabi ng mga tour guide namin kung anu ang mga scientific name nila,,saang kingdom sila galling, at kung anu ang mga kinakain nila..

Tumigil na ang ulan at medyo may kainitan na ang panahon kahit palubog na rin ang araw pero mas mabuti nay un kesa naman sa umuulan at may dala dala pa kaming mga bata. Nagpahinga kami ng ilang minuto sa isang kwarto na malamig, at pagkatapos noon ay tumungo na kami sa huling show ng mga dolphin. Si tonka at si haley lang ang mga naalala ko sa kanila siguro dahil pagod na rin ako.. maganda rin ang show pero halata sa mga hayop na pagod na rin sila kaka perform ng kanilang mga tricks sa buong maghapon…nakaka mangha talaga ang may ideya ng ocean adventure..napaka gandanag pastyalan ng buong pamilya..at siyempre bago matapos ang kanilang show ay muling pinaalalahanan ang mga tao na alagaan ang mga kalikasan..mga plastic sa dagat ay maaring makamatay ng mga hayop na naninirahan dito kaya ang sinasabi nila lagi ay lagging mag recycle ng mga bagay na hindi nabubulok, alagaan ang kalikasan at bantayan ang mga ito. Meron pa ngang isang gimik doon na may nakalagay na “ the dangerous predator” at pag tumingin ka eh sarili mo ang iyong makikita..kaya tao din naman ang sumisira sa ating kalikasan.

takdang aralin:

1.) nalulunod ba ang mga dolphin?

2.) anu ang kaibahan ng seal at sealion?

3.) sinu o anu ang nakakagulat sa kwento?

4.) sinu ang “the dangerous predator”?

5.) umawit ng “♫kung ikaw ay masaya, pumalakpak ka♪♫..(may action dapat)

6.) anu ang taas ng aking panganay na si marley? sa tagalog? at sa english?

7.) bakit at bakit hindi?

Advertisements
Comments
  1. Werner says:

    You post interesting content here. Your website deserves much more
    traffic. It can go viral if you give it initial boost, i know very useful service that can help you, just type in google: svetsern traffic tips

  2. ArielSlatona says:

    I see your page needs some fresh content. Writing manually is time consuming,
    but there is tool for this task. Just search in gooogle for;
    Avurker’s essential tools

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s