Archive for the ‘Extra Service’ Category

Good Day Call Center Peeps! Level up this time! Food review naman..

I am no expert when it comes to Ramen(though my mom is in japan and not really a complete stranger when it comes to japanese food) and I am not an expert blogger as well but one thing is for sure that i have, “The Tongue of Commoners”. Commoners Tongue that can appreciate a food with its taste and value. I have been in 3 Ramen Houses in Manila and I enjoyed every bit of it especially after my long tiring and stressful graveyard shift. The only reason I have why I am writing this is because my cousin asked me to do it and “magpasikat” din at the same time. I am not writing this article just to impress people but to give tips and value for your money. I will be discussing, reviewing and rating my experience with every Ramen House that I’ve been in no particular order but of course the last one would be the best one:)

This tips are for Call Center People who wanted something new apart from drinking beer every morning after shift. Drinking beer in Ayala Ave with the sun is already mainstream.

It was a lazy morning after shift when i feel like eating noodle soup. i don’t feel eating Instant Lucky Me Noodles as it is already  popular because almost everyday and almost all of us is already fed up with Lucky me Chicken and egg so I wanted to try something else, something that would spice up my morning. Naks! So I Googled Ramen House near me because I’ve heard a lot of things about Ramen and tough guys love Ramen.

1. Hokkaido Ramen Santouka (Ground Floor, Glorietta 4) Ayala Ave., Makati

Among all the Ramen Houses in Makati, I personally chose Hokkaido Ramen Santouka because of their promo that you can win up to 3000 GC when you post your picture eating their ramen in IG.(another marketing strategy but I was still fooled.haha).

I rated them 3.5 out of 5. My shift ends at 8am MNL, (for some reason I am used to write time with MNL, EST, CT as if MNL has different time e.g. Bicol time 8.01am or Baguio Time 8.15am. Just Saying!). Going back, I went out from the fires of hell (BPO Office) around 8am but this restaurant won’t open until 11am so I needed something to do to kill the time. I went to my previous company CVG 1 Parking to talk to some old friends and smoke my lungs out until 11 am. Finally, It is 9am! hahaha. 2 hours to go! I am sleepy and tired but my perseverance and willingness pushed me so hard just to eat this so called Ramen. I wanted to taste it so bad like a pregnant woman looking for a blue apple. (No offense to pregnant woman looking for that impossible thing). Moving forward. it is 11.13AM and they opened up the store (Definitely Not a Filipino Time).

Finally we were Inside, the waitress approached us with the menu and waited for our order(They are not so pleasing to look at and it feels like they are bored and tired of their job). They have 3 Sizes of Ramen so I asked how big is their large Ramen soup, the waitress walk away and came back with 3 bowls and asked me to choose. (Small, Regular and Large) I chose the Regular also known as Medium. after 7 Minutes, They served our order. Here’s the evidence.


I ordered their Best Seller Kara Miso Ramen for 380php and Tamago for 50php and my partner ordered the other Best Seller Shio Ramen for 380php. I would say It was good! The broth was tasty and pleasant to eat. Medium size bowl is quite big than normal, I should’ve ordered the small bowl instead. It was a good food for me since I was really craving for Ramen. The Pork Belly and other spices really stand out, you can distinguish the different taste of it. my partner didn’t like her Shio Ramen that she ordered or should I say I ordered for her. She said it tasted like an Instant Noodle from a Korean Shop with Veggies. Both of us agreed to disagree with their version of the noodle in their ramen, its like an instant noodle that was added with the tasty bowl of soup. Their place is okay. The Tamago and Gyoza was fine but it is not worth mentioning.

My advice for all Call Center Peeps, try Pares instead..just kidding! it was worth trying but not highly recommendable. and if your end of shift is 11am or closer to that time you can definitely try it out but if not try looking for another Ramen house near you, In my own opinion, their Ramen noodle(it was close to overcooked) should be improved and their people should be trained with better customer service(people from call center knows what I am talking about). 3.5 stars out of 5 for me. Haters gonna Hate and Santouka Lovers gonna Hate me. This is Recommendable to your enemy(one review says there’s a fly on their ramen)..

2. Ramen Nagi (5th floor SM AURA) BGC

They are the Internet’s No. 2 Ramen House but for me They are No.1 until you see the last Ramen House i posted. LOL

According to the other reviews, they should be the number 1 because they outnumbered ramen yushoken when it comes to branches and convenience of going to their restaurant.

Allow me to share you my experience with them, I was on a restday but got a little hangover from the drinking session with my cousin and close friends. browsed for food in the interweb to search for a good heavy breakfast. I saw a post about Ramen Nagi and reviews are great!. I Googled Ramen Nagi and to my delight there is a branch near me, 5 minute-ride or isang sakay lang (if you would rent a cab of course).haha..I took a bath and wore my classic white plain shirt and pambahay slippers. I don’t care what other people would say to me( I was still drunk! ). “Isang gusgusin na bata”

Reached the resto around 10am and I was surprised that they are already open with a handful of people eating. I thought, This Ramen House is something. They greeted me with “oshfashf-sen” I didn’t understand it and as far as I can remember the last syllable is “Sen”..hahahaha. I know it was a greeting. The Ambiance is very good! Very japanese, When I first entered their house, I felt like I am Naruto. It was very Authentic. Very Japanese Themed Ramen House as compared to the other two. a very pleasant waitress approached us with the menu and handed me a japanese pencil and paper (not papel de hapon..hahaha) for my order. I am surprised that you can customized your own Ramen, from the richness of the broth soup until the toppings, choices like heavily garlic or medium, onion leaves or cabbage, and the spiciness level of your food. it was great to customized your own Ramen but there’s also a recommendation from the chef. I went my way and customized my own Ramen with spiciness level 6! (I am a chef in my dreams). I ordered Red Ramen for 410php and gyoza for 120php/150php I don’t remember how much it was because I nearly forgot my name when I tasted their version of Ramen.(or maybe becuase of the customization I did that’s why it was so good!) LOL


Red Ramen is the best so far, from the richness of the broth, tastiness of the soup, their noodles is perfect(though i chose it to be slightly undercooked). The meatball and pork belly was tender, if you put it in your mouth, it melts like a chocolate and the taste is all over your mouth..All I can say is Perfect! 410php is pricey but every cent of it is definitely worth it. They don’t have any sizes, all you get is a huge bowl of good Ramen. Gyoza is also better than the other with all the veggies around it. I would recommend this to all my friends in the BPO industry but let me advice you first not to eat your lunch when you are in the office to fully take advantage of their large bowl of soup. You should be a hungry hippo to finish one bowl of it.(no take out available even the left overs). I rated them 4.4 out of 5 stars. There’s always room for improvement, since they are offering customization, why don’t they try a smaller bowl of soup for a cheaper price;). this is best until 5 days after payday.(people living from paycheck to paycheck will surely understand). Definitely Recommendable to those people working in BGC/Mckinley.

3. Ramen Yushoken (Molito, Alabang)

Most talked about Ramen house and the reigning king of Ramen in the Internet although they only have one branch which is not the that accessible for commoners like me, they still managed to be the king of Ramen. I was lucky to try it out with only a handful of people eating plus my cousin just brought me there to try it out after wake-boarding in Republic Wakepark (Nuvali). Based on their regular customer which is my cousin, people from all over the place really exerting effort just to try their Ramen, people from QC and other far places like Makati. hahahaha(It’s far from me).I was really intrigued as to how their version of Ramen taste like and how would it differ from the other Ramen I tasted so I didn’t hesitate and tried it with my cousin though it was “petsa de peligro”. days


I ordered their version of Tantanmen Ramen as my cousin recommended it to me and gave me a disclaimer that i would forget all the Ramen I have tasted and boy he’s almost right! I nearly forgot all the Ramen I’ve tasted but not completely. (sorry to disappoint you RJ) hahaha. Their Ramen is so good and now I understand why people from all places wanted this so bad. people who are willing to wait until they get a table or fall in line for hours. It was all worth the wait. we went there weekdays and around 4pm-5pm MNL so I was lucky to try it out without the line and the wait. Noodle is perfectly cooked and very tasty, it tasted like it was cooked together with the soup(No need for customization). Richness and Tastiness of the broth was amazingly surprising, It tasted like it was cooked all day to get that taste and when you taste it, your lips will be a bit sticky because of the richness of their soup.(as I am typing this my mouth is watering [tulo-Laway lang] hahaha).The spiciness is not much so i ended up adding more chili oil on it. After all the pain I got from wakeboarding, It was all gone because of their Ramen (not exagerrating). I was already awake for almost 24 hours so my body is already asking me to sleep but If I could just sleep there and when I wake up, eat another Tantanmen ramen I would certainly do that. They are no.1 for a reason. Gyoza is another thing, it was the best! From the wrapper until the inside(palaman) it wasvso flavorful that you can even taste every small bit of it. Their Ramen is great and perfect but as always there’s always room for improvement, like Convenience, it would be better  if they will put another branch somewhere in Makati and QC because Filipino definitely needs to taste their Ramen. Waiting time is also another thing, it took almost 15 minutes to serve our food even though there’s only a handful of people inside their house(as compared to the other ramen houses I’ve tried-average is only 8 minutes waiting time but not a deal breaker).

This is very Recommendable to those peeps who wanted to try how good their Ramen is. especially those Call Center peeps near Molito Alabang, try it after shift and for sure you will not regret it. I rated them 4.7 stars out of 5!


4. Moshi Koshi (Not Really a Ramen House but they serve it so it is here)

I just saw this name keep popping out everywhere and saw that they serve Ramen so we tried it but disappointed, if you are a Ramen eater you won’t appreciate it much because their broth is not as rich as those in Nagi and Yushoken but for a try out food- it’ll be fine. I have tried their version of Tantanmen and damn! I was disappointed because I didn’t taste the creaminess of it, It taste like water with some “instant oil” in it to look like it is a legit ramen. Shoyu and Ramen Miso was for my family and they also didn’t like it as it was an ordinary instant noodles or should I say Korean Instant Noodles is much better, nevertheless their noodles is not that bad because as they claim it, their version of noodle is made right at the store on the same day. Their price is not that pricey which is actually nice. I rated it 2.5 out of 5.


10891704_10203265395864255_560207242495877638_n 1656399_10203265394704226_2415595418534936058_n 1509934_10203265742312916_6008424802038405588_n


5. Ikkoryu Fukuoka Ramen – (SM Aura – BGC)


This Ramen House is not even on my plan. It is just so happen that my kids and I were looking for something that could warm up our tummy so we tried it. The ambiance is fine and cozy, I would say next to Ramen Nagi, It looks like an authentic Japanese restaurant with all the woods and Japanese characters all over the place. Their service is worst and attendants were so lazy and lacks customer service. I have ordered two ramen for me and for my kids but they just served one and thought we would just split one ramen(though my kids couldn’t really finish one whole ramen but I could so we needed two) We ordered 2 Ikkoryu Original Tonkotsu Ramen with tamago and gyoza. Their version of Ramen is okay and nothing fancy. I would say their soup is tasty but not creamy, it didn’t even register on my taste bud that much. 6 pieces Gyoza for 150php is just right and surprisingly good. The pork belly tasted sandty and hard and other ingredients are not even worth mentioning. There is nothing much to say. Just a plain Ramen House and if you badly needed to eat Ramen and other choices are full, this could probably worth a try but don’t expect much. rated 3 stars out of 5.

ika ikk ikkkk ikko





Posted: July 14, 2011 in Extra Service

Gutom na gutom, pagod, nangangawit ang paa. Ganyan ang pakiramdam ko pagkauwi namin sa aming bahay ng mag aalas diyes na ng gabi. Agad ko naman inayos ang aking pinamili at ang mga gamit naming mag anak. habang sinasariwa ko ang aking mga karanasan sa subic bay habang nakahiga sa aking kama kasama ang aking mga anak at asawa ay napapangiti nalang ako at siyempre Masaya na buo kaming pamilya na nagsama sama kahit sa dalawang araw lang at ang sumunod na mga pangyayari ay nagising nalang akong bigla. Umaga na pala.

Hayaan nyo akong ikwento sainyo ng detalye kung anu ang nangyari sa akin sampu ng aking pamilya noong nakaraang katapusan ng linggo kasi kung ayaw mo eh di gumawa kana lang ng blog mo. Alas sais ng umaga ng ako ay magising sa mga kalampag sa baba ng aming bahay. Ang kapatid at ang ina ng aking asawa ay gising na at nag aasikaso na para kami ay makaalis ng maaga. Alas sais ng umaga sana ang aming usapan para umalis at para rin makarating sa aming paroonan ng maaga at dahil siyempre ay Pilipino kami ay alas otso na kami nakaalis. (basahin ang tungkol sa oras ng Pilipino sa mga nakaraang kwento).

Sabik at Masaya ang aking nararamdaman, ganun din ang aking mga anak kahit si marley na aking panganay ay hindi nagsasalita kasi sa biyahe ay natutulog lang siya habang si bob naman kahit na alam kong wala pang pakiramdam ay halatang halata ang kanyang pagkatuwa sa sobrang likot at harot niya habang kami ay nasa biyahe. Kami naman ng aking asawa ay nagpakiramdaman lang kung sinu ang unang makakatulog sa amin habang naghihintay na makarating sa aming paroroonan. Ang palaro ay nagsimula na, agad akong pumwesto ng maganda para ako ang unang makatulog ngunit habang ako ay nakapikit na isang bata babae ang biglang umiyak..ang panganay ko ay nagising na at naghahanap na ng kanyang dede kaya agad ko siyang binigyan para tumahimik na. iniisip ko pa rin ang aming laro ngunit ng may marinig akong may humihilik na ay bigla ko ng naisip na ako ay talo na, mahimbing na mahimbing na ang pagkakahimlay ng aking asawa. Miyembro siya ng “masandal tulog gang”. *apir!

Eksaktong alas onse ng umaga ng kami ay makarating kasi sobrang bumuhos ang ulan sa aming biyahe, para may bagyo at parang animo’y pinipigilan kami ng panahon na huwag nalang tumuloy sa aming papasyalan pero hindi kami papatalo dapat “think positive”.. nagpahinga, kumain at nag ikot ikot sa bahay na aming tutuluyan, malaki at maganda, kumpleto sa gamit at ayon sa aking bubwit isang heneral na amerikano ang nag mamay ari ng bahay na aming tinutuluyan, sa pagkakaalam ko ay naging tirahan ng mga dayuhang amerikano ang subic noong panahon ng giyera kaya nga lang hindi ko alam kung world war 1 o world war 2 ba ito o kahit anu pang giyera ang pinagdaanan nila ay wala na rin tayong pakialam sa kanila basta ngayon ay tinutuluyan ko na ang naging bahay bahayan nila..

Umuulan pa rin, galit na galit ang panahon, nakakatamad, at nakakagutom parang ang sarap humiga at humilata nalang buong maghapon. Nagluto na ang aming mga kasama ng aming tanghalian at saktong ala-una dawn g hapon ay kami ay aalis na para mamasyal sa sinasabi nilang “duty free” sa subic at mag su-swimming daw pagkatapos. Kuha doon, kha dito.. tingin ng presyo, isinasalin sa peso ang mga presyo na nakalagay sa dolyar..sabi nila mas mura daw ang mga bilihin dun kasi wala daw yatang tax, pati nga gasolina ay mas mura ng limang piso kaya ang ginawa namin ay pina puno na namin ang aming ginagamit na sasakyan. Natapos kami sa aming pamimili and we are planning to go to the beach already but it is still raining outside so they decided to just cancel the swimming for the day but I really want to go and swim, I prepared for this and I was thinking that even if it’s raining or not we will still get wet if we will swim..(nagtataka siguro kayo kung bakit naging English ang sulat ko, kasi naman parang halos foreigners ang mga namimili at English speaking talaga kahit mga pilipinong namimili so there, I am writing now in English-tagalog.)

The day is still young when we are just watching in our rented house in subic, I’m freaking bored and its feels like I want to kill myself because of boredom, I can’t go anywhere, it’s raining hard. Potah! Ang hirap mag English parang natutuyo ang utak ko. maganda naman kung tagalog para mas lalong maintindihan mo at ng maraming Pilipino. you know… takbuhan, tawanan, kwentuhan habang si bob ay umiiyak kasi inaantok na pero ayaw din makatulog kasi nakikipagharutan din sa mga bata.. nagbukas sila ng mga tsokolate na binili nila sa duty free, sarap na sarap sila at habang kumakain sila ng aming pinamili ay nahiga higa nalang ako at nag iisip na sana umaraw na bukas para hindi naman masayang ang punta namin sa subic para mamasyal, sana ubusin na ang ulan ngayong araw para umaraw na kinabukasan. Sana. Sana lang.

Araw ng linggo. Maaga ng kami ay magising ng aking mag anak kinabukasan, agad akong bumalikwas para tingnan ang labas kung aaraw ba o uulan pa..delikado, maulap parin sa labas pero hindi na masyadong umuulan kaya agad kaming nag almusal para makaalis agad. Habang nasa biyahe na inabot din yata ng kalahating oras ay merong pabugso bugsong pag ulan na nag pahirap sa amin sa pamamasyal sa ZOOBIC. Umuulan na naman, maputik at parang ang hirap gumalaw lalo na kasi may kasama kaming dalawang bata (it’s not advisable to go there if you have a toddler or an infant because it’s really tiring for you and for the kid, mas maganda kung mga limang taon na ang bata pataas na kaya ng umintindi ng mga nangyayari sa kapaligiran niya at kung alam na niya ang mga uri ng hayop dito). Agad kaming kinunan ng litrato ng mga empleyado sa zoobic. Maganda ang kuha, pinakita agad sa amin, ang galingkasi napalitan na ng background agad na parang nasa gubat kami nagpakuha pero ng tanungin namin kung magkanu ay medyo na-disappoint kami kasi sa isang litrato na medyo malaki ay halos limang daan na kaya sabi ko sa sarili ko i-tag mo nalang kaya ako sa FB o send mo nalang sa e-mail ko o kaya naman itago nyo nalang para sa mga koleksyon nyo ng mga pamilyang nagiging praktikal sa buhay kasi sa limang daan mo ay pwede mo ng pakainin ang limang mahihirap na pamilya pero saying ang ganda sana ng mukha sa kuha nilang iyon. Kinalimutan ko ang litrato. Dumiretso kami sa kanilang lobby para hintayin daw ang “tour guide”. Habang naghihintay ay meron ka ng makikita apat na tigre sa kapaligiran, natutulog, naglalakad sa kanilang kulungan, meron din isang baboy-ramo na pagkakita ng aking panganay ay bigla niyang sinabi “si MAMA o” sabay turo sa baboy-ramo. Ang ganda ng tigre na kulay puti, sobrang laki, parang isang kagat lang niya ay mapapatay na niya ang isang tao, nakakagimbal kasi parang naiisip ko paano kaya kung makawala ang mga tigreng ito at bigla kaming kainin lahat dito.mero din isang maliit na tigre na dumedede na pwede kang magpakuha ng litrato sa halagang 450 sa tatlong piraso..tsk tsk tsk..paanu kaya kung biglang kainin ng tigre ang mga nagpapalitrato?
Group number 2! Group number 2!. Tawag ng isang lalaki na aming tour guide sa zoobic. Agad kaming pinaalalahanan kung anu ang mga pwede at hindi pwedeng gawin habang nasa loob ng kanilang zoo at makalipas ang limang minuto ay kami ay tumungo na sa loob..

FIRST STOP: Serpentarium – ibat-ibang uri ng mga ahas.. maliliit at malalaki.

SECOND STOP : isang presentasyon ng mga alagang hayop na tinuruan nila ng iba’t ibang tricks. Mga daga. Baboy-ramo, ibon, at yung parang squirrel (hindi kasi ako nakikinig sa tour guide namin)..nagsimula ito sa isang aeta na gumagawa ng apoy sa pamamagitan lang ng kawayan. Ang galling nung aeta pero bago siya nakagawa ng apoy sa kawayan ay naka dalawang ulit siya..nakakatuwa kasi pagkatapos ng presentasyon nila ay tinuturuan nila ang mga manonood na alagaan ang kapaligiran kasi unti unti na itong nauubos.. palakpakan ang mga tao at tumawag na ulit ang aming tour guide, pinasakay kami sa isang parang tren na umaandar sa kalsada hindi sa riles at kelangan mong magbayad ng singkwenta bawat isang tao para makasakay dito.

THIRD STOP: kweba at mga museum na gawa gawa lang nila..mga bungo ng hayop ang iyong makikita. Mga pekeng ahas at mga iguana ang nilagay nila para lang manakot sa mga turista at marinig ang mga tili nito at para rin siguro malaman nila kung sinu ang mga tunay na lalaki sa mga namamasyal..siyempre ako hindi ako natakot at tumili.

FOURTH STOP: Tiger’s den – ito yung lilipat kayo ng sasakyan sa isang customized jeepney na balot na ballot ng mga rehas para hindi mapasok ng mga tigre..bago ka pumasok eh kelangan mo nga pala munang bumili ng isang buong manok na nagkakahalaga ng dalawang daan piso para daw lumapit ang mga tigre sa aming sinasakyan. Isa rin aeta ang sumakay para sila ang magbato at magpakain sa mga tigre kasi delikado kung kami mismo ang magpapakain sa mga ito..nakakatakot habang parang sumisigaw ang mga tigre at nag aagawan sa manok na aming dala…ang laki at ang tutulis ng mga ngipin..isang kagat lang eh halos maubos na ang isang buong manok. Itinapon ng aeta na nakasakay sa aming sasakyan ang natirang manok sa bubong ng aming sasakyan at bigla namang sumampa ang tigre sa bubong ng sasakyan para ubusin ang natirang pagkain..pinaandar na drayber ang auto habang nasa bubong pa ang tigre para daw bumaba na ito at sa kabutihang palad naman ay bumaba na ito habang papalabas na rin kami sa kanilang kulungan. tingnan ang larawan.

FIFTH STOP: souvenir’s shop – magpapahinga daw muna kami ng kalahating oras at pwede raw kaming tumingin tingin o kumain muna sa isang canteen nila sa loob ng kagubatan kung saan kami ibinaba ng aming sasakyan na parang tren. At dahil praktikal kami ay kinain nalang namin ang mga sandwiches na gawa namin noong umaga bago umalis sa bahay at bumili rin ng konting ma ididisplay sa bahay bilang souvenirs.

SIXTH STOP: tanghali na ng umalis kami at ipagpatuloy ang aming pamamasyal at ang sumunod naming nakita ay ang mga savannah o ostrich at napakaraming baboy-ramo ang nakakalat kalat lang sa kapaligiran. Meron ding mangilan ngilan na mga tupa at kamibing.. nakakamangha ang taas ng mga ostrich..mas mataas pa sa akin pero harmless naman daw ang mga ito kaya habang kami ay nagpapatuloy sa pamamasyal ay nasa gilid lang namin ang mga hayop na nagkalat lang sa kagubatan.

SEVENTH STOP: museum ulit ng mga balat naman ng hayop..balat ng tigre, ng tupa, ng kambing at kung anu ano pang balahibo ng ostrich na aming nakita.

EIGTHTH STOP: huling tigil na at ang main event na daw nila..ang CROCO LOCO..mga buwaya na nakanganga. Parang hinihintay na kami para pakainin sila..singkwenta pesos ang isang karne na ilalagay sa isang kawayan na may lubid para daw ipakain sa mga ito. Nakakabato naman ang mga hayop na ito kasi kung hindi natutulog eh naka nganga ito na parang mga istatwa. Agad na kaming umalis para makapag pahinga na muna bago kami pumunta sa sunod naming papasyalan..inihatid na kami ng sasakyan na parang tren sa lobby, ganun pa rin ang eksena, mga tigreng naka kulong at medyo namamaho na dahil sa dumi at ihi na naghalo halo na sa iba’t ibang hayop na nakapaligid dito..nagpasalamat ang aming tour guide sa aming pamamasyal sa zoobic at muling pinaaalalahan na ingatan ang kalikasan at bilang ganti daw ay meron silang isang maliit na presentasyon galling sa mga natives o sa mga eta..tatlong aeta ang nakabahag..isang may hawk ng gitara at ang dalawa ay sumasayaw..iba’t ibang sayaw..tutubing sayaw (para pigilan ang pag ulan), unggoy na sayaw(para makakuha ng magandang anis a mga prutas) at ang mandirigma na sayaw(para piliin ang pinaka magiting na mandirigma) na ayun sa kanila ay isa raw ritwal na lagi nilang aeta’s presentation lang yata ako natakot ng husto kasi ito lang yung may gulat sa mga napasyalan namin sa loob ng gubat nila..literal ang sinasabi ko..may gulat kasi sila mismo ang nang gugulat sa mga turista at maging ako ay napatakbo kasi kala ko eh sinapian sila ng masamang ispirito…

Alas dos na ng hapon ng kami ay tumulak na papuntang OCEAN ADVENTURE para makakita ulit ng mga hayop na minsan mo lang sa buhay mo makikita..kumain muna kami sa aming sasakyan bago pumasok sa loob at pagkatapos magpahinga ng iba ay sabay sabay kaming nagbayad at nagpakuha ng larawan sa ocean adventure..kung tutuusin ay medyo may kamahalan ang tiket nila at sabi ko pa nga nung una ay napakamahal at baka hindi rin sulit pero nagkamali pala ako ng duda..

Limang daan at singkwenta ang para sa matatanda at apat na raan at limampu naman sa mga bata na may taas na tatlong pulgada pataas, siyempre ang aking bunso ay wala pang bayad pero bigla akong kinabahan sa aking panganay kasi medyo malaki na siya sa tatlong taas(3 feet), pinasukat siya ng nagbabantay sa kanilang sukatan na kahoy at dahil tatlong taas at may tatlong pulgada (3 feet and 3 inches) na ang aking panganay ay kailangan na naming bayadan siya ng apat na raan at limampung piso. At dahil sa panghihinayangan ko ang pera ay parang gusto ko ng itaas ang kahoy na sukatan para lang hindi ko siya bayadan..

Nakapasok na kami and since we are running out of time already, we didn’t waste any of our time. We went to the show where you can see a lot of animals performing. Eagle, bat, snake, dog, cat and owl they are really amazing..They have different tricks and why am I writing in English again? There’s a lot of foreigners here and Filipinos that are talking in English so that’s why I am also pretending that we can talk in English, we are fluent but all of sudden after the show, my daughter called my attention and said “dada, wiwi nako!” sablay ang pag pretend namin so we didn’t talk I’ll not pretend na.

The only thing that is remarkable in the ocean adventure show compared to the zoobic show is the bat that is performing different tricks; it’s very rare that you can see a bat that is well trained so that is the only thing that amazed me on the show, funny thing is that there’s another native that is doing the exact act of the aeta in zoobic..He is creating a fire using a bamboo wood and he didn’t get it during the first time so the audience got bored and there’s a man shouted at him “magdala kana lang ng lighter!”and “eto lighter para matapos kana”..We all laughed but that is some kinda rude. (why am I writing in English if my English grammar is so shallow so I swear I’ll continue this writing in our own language)

Nakakahawa kasi ang mga nasa paligid mo na nagsasalita ng english kaya tuloy napapa English going back..After that show..We went to the sea lion show..I’ve never seen a sea lion in my entire life so I’m excited to watch the show..nakakatawa at nakakamangha ang mga tricks na ginagawa nila..sila zofie, zooey at si zandra ang mga naalala kong mga pangalan ng mga ito..ang ganda tlaga ng pagkatanghal nila, nakakamangha pati ang storyline ng kwento. dahil sa pagod at gutom na ang naghahalo sa aming mga katawan eh parang nanghihina na kami na tumulak pa sa isang show pero siyempre sayang ang binayad namin at ang mga bata ay super hyper pa kasi hindi naman sila ang nahihirapan. Pagod nako kaka karga sa kanila kaya nga sinabi ko sa umpisa na hindi talaga advisable ang mga batang limang taon pababa na isama sa ganitong lakad kasi hindi pa naman siguro nila naiintindihan ang mga sinasabi ng mga tour guide namin kung anu ang mga scientific name nila,,saang kingdom sila galling, at kung anu ang mga kinakain nila..

Tumigil na ang ulan at medyo may kainitan na ang panahon kahit palubog na rin ang araw pero mas mabuti nay un kesa naman sa umuulan at may dala dala pa kaming mga bata. Nagpahinga kami ng ilang minuto sa isang kwarto na malamig, at pagkatapos noon ay tumungo na kami sa huling show ng mga dolphin. Si tonka at si haley lang ang mga naalala ko sa kanila siguro dahil pagod na rin ako.. maganda rin ang show pero halata sa mga hayop na pagod na rin sila kaka perform ng kanilang mga tricks sa buong maghapon…nakaka mangha talaga ang may ideya ng ocean adventure..napaka gandanag pastyalan ng buong siyempre bago matapos ang kanilang show ay muling pinaalalahanan ang mga tao na alagaan ang mga kalikasan..mga plastic sa dagat ay maaring makamatay ng mga hayop na naninirahan dito kaya ang sinasabi nila lagi ay lagging mag recycle ng mga bagay na hindi nabubulok, alagaan ang kalikasan at bantayan ang mga ito. Meron pa ngang isang gimik doon na may nakalagay na “ the dangerous predator” at pag tumingin ka eh sarili mo ang iyong makikita..kaya tao din naman ang sumisira sa ating kalikasan.

takdang aralin:

1.) nalulunod ba ang mga dolphin?

2.) anu ang kaibahan ng seal at sealion?

3.) sinu o anu ang nakakagulat sa kwento?

4.) sinu ang “the dangerous predator”?

5.) umawit ng “♫kung ikaw ay masaya, pumalakpak ka♪♫..(may action dapat)

6.) anu ang taas ng aking panganay na si marley? sa tagalog? at sa english?

7.) bakit at bakit hindi?

Nesta Robert “Bob” Marley, OM (6 February 1945 – 11 May 1981) was a Jamaican singer-songwriter and musician. He was the rhythm guitarist and lead singer for the ska, rocksteady and reggae band Bob Marley & The Wailers (1963–1981). Marley remains the most widely known and revered performer of reggae music, and is credited with helping spread both Jamaican music and the Rastafari movement to a worldwide audience.

Marley’s music was heavily influenced by the social issues of his homeland, and he is considered to have given voice to the specific political and cultural nexus of Jamaica. His best-known hits include “I Shot the Sheriff”, “No Woman, No Cry”, “Could You Be Loved”, “Stir It Up”, “Jamming”, “Redemption Song”, “One Love” and, together with The Wailers, “Three Little Birds”, as well as the posthumous releases “Buffalo Soldier” and “Iron Lion Zion”. The compilation album Legend (1984), released three years after his death, is reggae’s best-selling album, going ten times Platinum (Diamond) in the U.S., and selling 25 million copies worldwide

Early life and career

Bob Marley was born in the village of Nine Mile in Saint Ann Parish, Jamaica as Nesta Robert Marley. A Jamaican passport official would later swap his first and middle names. His father, Norval Sinclair Marley, was a white Jamaican of English descent whose family came from Essex, England. Norval was a captain in the Royal Marines, as well as a plantation overseer, when he married Cedella Booker, an Afro-Jamaican then 18 years old. Norval provided financial support for his wife and child, but seldom saw them, as he was often away on trips. In 1955, when Marley was 10 years old, his father died of a heart attack at age 60. Marley faced questions about his own racial identity throughout his life. He once reflected:

I don’t have prejudice against meself. My father was a white and my mother was black. Them call me half-caste or whatever. Me don’t dip on nobody’s side. Me don’t dip on the black man’s side nor the white man’s side. Me dip on God’s side, the one who create me and cause me to come from black and white.

Although Marley recognised his mixed ancestry, throughout his life and because of his beliefs, he self-identified as a black African, following the ideas of Pan-African leaders. Marley stated that his two biggest influences were the African-centered Marcus Garvey and Haile Selassie. A central theme in Bob Marley’s message was the repatriation of black people to Zion, which in his view was Ethiopia, or more generally, Africa. In songs such as “Black Survivor”, “Babylon System”, and “Blackman Redemption”, Marley sings about the struggles of blacks and Africans against oppression from the West or “Babylon”.

Marley became friends with Neville “Bunny” Livingston (later known as Bunny Wailer), with whom he started to play music. He left school at the age of 14 to make music with Joe Higgs, a local singer and devout Rastafari. At a jam session with Higgs and Livingston, Marley met Peter McIntosh (later known as Peter Tosh), who had similar musical ambitions. In 1962, Marley recorded his first two singles, “Judge Not” and “One Cup of Coffee”, with local music producer Leslie Kong. These songs, released on the Beverley’s label under the pseudonym of Bobby Martell,attracted little attention. The songs were later re-released on the box set Songs of Freedom, a posthumous collection of Marley’s work.

In 1963, Bob Marley, Bunny Wailer, Peter Tosh, Junior Braithwaite, Beverley Kelso, and Cherry Smith formed a ska and rocksteady group, calling themselves “The Teenagers”. They later changed their name to “The Wailing Rudeboys”, then to “The Wailing Wailers”, at which point they were discovered by record producer Coxsone Dodd, and finally to “The Wailers”. By 1966, Braithwaite, Kelso, and Smith had left The Wailers, leaving the core trio of Bob Marley, Bunny Wailer, and Peter Tosh.

In 1966, Marley married Rita Anderson, and moved near his mother’s residence in Wilmington, Delaware in the United States for a short time, during which he worked as a DuPont lab assistant and on the assembly line at a Chrysler plant, under the alias Donald Marley.

Though raised in the Catholic tradition, Marley became captivated by Rastafarian beliefs in the 1960s, when away from his mother’s influence. Formally converted to Rastafari after returning to Jamaica, Marley began to wear his trademark dreadlocks . After a conflict with Dodd, Marley and his band teamed up with Lee “Scratch” Perry and his studio band, The Upsetters. Although the alliance lasted less than a year, they recorded what many consider The Wailers’ finest work. Marley and Perry split after a dispute regarding the assignment of recording rights, but they would remain friends and work together again. Between 1968 and 1972, Bob and Rita Marley, Peter Tosh and Bunny Wailer re-cut some old tracks with JAD Records in Kingston and London in an attempt to commercialise The Wailers’ sound. Bunny later asserted that these songs “should never be released on an album … they were just demos for record companies to listen to”. Also in 1968, Bob and Rita visited the Bronx to see Johnny Nash’s songwriter Jimmy Norman. A three-day jam session with Norman and others, including Norman’s co-writer Al Pyfrom, resulted in a 24-minute tape of Marley performing several of his own and Norman-Pyfrom’s compositions. This tape is, according to Reggae archivist Roger Steffens, rare in that it was influenced by pop rather than reggae, as part of an effort to break Marley into the American charts.[19] According to an article in The New York Times, Marley experimented on the tape with different sounds, adopting a doo-wop style on “Stay With Me” and “the slow love song style of 1960’s artists” on “Splish for My Splash”. An artist yet to establish himself outside his native Jamaica, Marley lived in Ridgmount Gardens, Camden, London during 1972.

In 1972, the Wailers entered into an ill-fated deal with CBS Records and embarked on a tour with American soul singer Johnny Nash. Broke, the Wailers became stranded in London. Marley turned up at Island Records founder and producer Chris Blackwell’s London office, and asked him to advance the cost of a new single. Since Jimmy Cliff, Island’s top reggae star, had recently left the label, Blackwell was primed for a replacement. In Marley, Blackwell recognized the elements needed to snare the rock audience: “I was dealing with rock music, which was really rebel music. I felt that would really be the way to break Jamaican music. But you needed someone who could be that image. When Bob walked in he really was that image.” Blackwell told Marley he wanted The Wailers to record a complete album (essentially unheard of at the time). When Marley told him it would take between £3,000 and £4,000, Blackwell trusted him with the greater sum. Despite their “rude boy” reputation, the Wailers returned to Kingston and honored the deal, delivering the album Catch A Fire.

Primarily recorded on eight-track at Harry J’s in Kingston, Catch A Fire marked the first time a reggae band had access to a state-of-the-art studio and were accorded the same care as their rock’n’roll peers. Blackwell desired to create “more of a drifting, hypnotic-type feel than a reggae rhythm”, and restructured Marley’s mixes and arrangements. Marley travelled to London to supervise Blackwell’s overdubbing of the album, which included tempering the mix from the bass-heavy sound of Jamaican music, and omitting two tracks.

The Wailers’ first major label album, Catch a Fire was released worldwide in April 1973, packaged like a rock record with a unique Zippo lighter lift-top. Initially selling 14,000 units, it didn’t make Marley a star, but received a positive critical reception. It was followed later that year by Burnin’, which included the standout songs “Get Up, Stand Up”, and “I Shot the Sheriff”, which appealed to the ear of Eric Clapton. He recorded a cover of the track in 1974 which became a huge American hit, raising Marley’s international profile. Many Jamaicans were not keen on the new “improved” reggae sound on Catch A Fire, but the Trenchtown style of Burnin’ found fans across both reggae and rock audiences.

During this period, Blackwell gifted his Kingston residence and company headquarters at 56 Hope Road (then known as Island House) to Marley. Housing Tuff Gong Studios, the property became not only Marley’s office, but also his home.

The Wailers were scheduled to open 17 shows for the number one black act in the States, Sly and the Family Stone. After 4 shows, the band was fired because they were more popular than the acts they were opening for. The Wailers broke up in 1974 with each of the three main members pursuing solo careers. The reason for the breakup is shrouded in conjecture; some believe that there were disagreements amongst Bunny, Peter, and Bob concerning performances, while others claim that Bunny and Peter simply preferred solo work.
A crowd of people standing in water and listening to a band perform on stage.
Bob Marley & The Wailers live at Crystal Palace Park during the Uprising Tour

Despite the break-up, Marley continued recording as “Bob Marley & The Wailers”. His new backing band included brothers Carlton and Aston “Family Man” Barrett on drums and bass respectively, Junior Marvin and Al Anderson on lead guitar, Tyrone Downie and Earl “Wya” Lindo on keyboards, and Alvin “Seeco” Patterson on percussion. The “I Threes”, consisting of Judy Mowatt, Marcia Griffiths, and Marley’s wife, Rita, provided backing vocals. In 1975, Marley had his international breakthrough with his first hit outside Jamaica, “No Woman, No Cry”, from the Natty Dread album. This was followed by his breakthrough album in the United States, Rastaman Vibration (1976), which spent four weeks on the Billboard Hot 100.[25] In December 1976, two days before “Smile Jamaica”, a free concert organised by the Jamaican Prime Minister Michael Manley in an attempt to ease tension between two warring political groups, Marley, his wife, and manager Don Taylor were wounded in an assault by unknown gunmen inside Marley’s home. Taylor and Marley’s wife sustained serious injuries, but later made full recoveries. Bob Marley received minor wounds in the chest and arm. The shooting was thought to have been politically motivated, as many felt the concert was really a support rally for Manley. Nonetheless, the concert proceeded, and an injured Marley performed as scheduled, two days after the attempt. When asked why, Marley responded, “The people who are trying to make this world worse aren’t taking a day off. How can I?” The members of the group Zap Pow, which had no radical religious or political beliefs, played as Bob Marley’s backup band before a festival crowd of 80,000 while members of The Wailers were still missing or in hiding.

Marley left Jamaica at the end of 1976, and after a month-long “recovery and writing” sojourn at the site of Chris Blackwell’s Compass Point Studios in Nassau, Bahamas, arrived in England, where he spent two years in self-imposed exile. Whilst there he recorded the albums Exodus and Kaya. Exodus stayed on the British album charts for 56 consecutive weeks. It included four UK hit singles: “Exodus”, “Waiting in Vain”, “Jamming”, and “One Love” (a rendition of Curtis Mayfield’s hit, “People Get Ready”). During his time in London, he was arrested and received a conviction for possession of a small quantity of cannabis. In 1978, Marley returned to Jamaica and performed at another political concert, the One Love Peace Concert, again in an effort to calm warring parties. Near the end of the performance, by Marley’s request, Michael Manley (leader of then-ruling People’s National Party) and his political rival Edward Seaga (leader of the opposing Jamaica Labour Party), joined each other on stage and shook hands.

Under the name Bob Marley and the Wailers eleven albums were released, four live albums and seven studio albums. The releases included Babylon by Bus, a double live album with thirteen tracks, was released in 1978 and received critical acclaim. This album, and specifically the final track “Jamming” with the audience in a frenzy, captured the intensity of Marley’s live performances.

“Marley wasn’t singing about how peace could come easily to the World but rather how hell on Earth comes too easily to too many. His songs were his memories; he had lived with the wretched, he had seen the downpressers and those whom they pressed down.”
— Mikal Gilmore, Rolling Stone Magazine

Survival, a defiant and politically charged album, was released in 1979. Tracks such as “Zimbabwe”, “Africa Unite”, “Wake Up and Live”, and “Survival” reflected Marley’s support for the struggles of Africans. His appearance at the Amandla Festival in Boston in July 1979 showed his strong opposition to South African apartheid, which he already had shown in his song “War” in 1976. In early 1980, he was invited to perform at the 17 April celebration of Zimbabwe’s Independence Day. Uprising (1980) was Bob Marley’s final studio album, and is one of his most religious productions; it includes “Redemption Song” and “Forever Loving Jah”. Confrontation, released posthumously in 1983, contained unreleased material recorded during Marley’s lifetime, including the hit “Buffalo Soldier” and new mixes of singles previously only available in Jamaica.
Final years and death
Marley perforning in at Dalymount Park in the late 1970s

At the start of the European tour, Marley injured his toe playing football. In July 1977, he was found to have acral lentiginous melanoma, a form of malignant melanoma. Despite his illness, he wished to continue touring and was in the process of scheduling a world tour in 1980. The intention was for Inner Circle to be his opening act on the tour but after their lead singer Jacob Miller died in Jamaica in March 1980 after returning from a scouting mission in Brazil this was no longer mentioned.[35] The album Uprising was released in May 1980 (produced by Chris Blackwell), on which Redemption Song is particularly considered to be about Marley coming to terms with his mortality. The band completed a major tour of Europe, where they played their biggest concert, to a hundred thousand people in Milan. After the tour Marley went to America, where he performed two shows at Madison Square Garden as part of the Uprising Tour. Shortly afterwards, his health deteriorated and he became very ill; the cancer had spread throughout his body. The rest of the tour was cancelled and Marley sought treatment at the Bavarian clinic of Josef Issels, where he received a controversial type of cancer therapy partly based on avoidance of certain foods, drinks, and other substances. After fighting the cancer without success for eight months, Marley boarded a plane for his home in Jamaica.

While flying home from Germany to Jamaica, in acceptance that he was going to die, Marley’s vital functions worsened. After landing in Miami, Florida, he was taken to the hospital for immediate medical attention. He died at Cedars of Lebanon Hospital in Miami (now University of Miami Hospital) on the morning of 11 May 1981, at the age of 36. The spread of melanoma to his lungs and brain caused his death. His final words to his son Ziggy were “Money can’t buy life”. Marley received a state funeral in Jamaica on 21 May 1981, which combined elements of Ethiopian Orthodoxy and Rastafari tradition.[39] He was buried in a chapel near his birthplace with his red Gibson Les Paul (some accounts say it was a Fender Stratocaster).

On May 21, 1981, Jamaican Prime Minister Edward Seaga delivered the final funeral eulogy to Marley, declaring:

His voice was an omnipresent cry in our electronic world. His sharp features, majestic looks, and prancing style a vivid etching on the landscape of our minds. Bob Marley was never seen. He was an experience which left an indelible imprint with each encounter. Such a man cannot be erased from the mind. He is part of the collective consciousness of the nation.
Personal life


Rastafari movement

Bob Marley was a member of the Rastafari movement, whose culture was a key element in the development of reggae. Bob Marley became an ardent proponent of Rastafari, taking their music out of the socially deprived areas of Jamaica and onto the international music scene. He once gave the following response, which was typical, to a question put to him during a recorded interview:

* Interviewer: “Can you tell the people what it means being a Rastafarian?”
* Bob: “I would say to the people, Be still, and know that His Imperial Majesty, Emperor Haile Selassie of Ethiopia is the Almighty. Now, the Bible seh so, Babylon newspaper seh so, and I and I the children seh so. Yunno? So I don’t see how much more reveal our people want. Wha’ dem want? a white God, well God come black. True true.”

As observant Rastafari practice Ital, a diet that shuns meat, Marley was a vegetarian. According to his biographers, he affiliated with the Twelve Tribes Mansion. He was in the denomination known as “Tribe of Joseph”, because he was born in February (each of the twelve sects being composed of members born in a different month). He signified this in his album liner notes, quoting the portion from Genesis that includes Jacob’s blessing to his son Joseph. Marley was baptised by the Archbishop of the Ethiopian Orthodox Church in Kingston, Jamaica, on 4 November 1980.


Bob Marley had a number of children: three with his wife Rita, two adopted from Rita’s previous relationships, and several others with different women. The Bob Marley official website acknowledges eleven children.


Posted: May 22, 2011 in Extra Service

bago ko pa man simulan ang kwento ng paglalakbay namin ni antonio ay nais ko lang linawin sa lahat na walang kwenta ang topic na gagawin ko sa araw na ito.. meron pa kayong oras para itigil ang pagbabasa kasi malinaw na walang kwenta at puro paghihiganti lang ang mga andito. gusto ko lang ikwento at bumawi sa mga kwentong barbero na inilagay o idinawit ni antonio ang pangalan ko..nais kong linawin ang lahat..nais kong itama ang mga maling inilagay nya sa blog nya..nais kong itama ang mga kasinungalingan at depensahan ang mga paratang na ginawa nya sa sarili niyang blog tungkol sa akin.. at para malinawan kayo kung anu ang tinutukoy ko..eto ang blog na pinagyayabang niya.. … nakalakip sa “BAkit??BAkit hindi.???” ang titulo…

totoo na pareho kaming barbero kaya nagkasundo kami..nauna siya sa aming pinapasukan na trabaho ilang batch din yata..hindi ko matandaan kung sa kanya ako nag “barge” sa mga panahon na iyon..wala na akong maalala.. magaling siya..pero mas magaling ako sa kanya..(wag kang kokontra kasi pinagbigyan na kitang maging bida sa blog mo)…sa trabaho, sa pag-ibig at sa kung anu ano..tulad ng marami..tahimik lang ako ng mga unang buwan ko sa trabaho..ewan ko nga ba kung bakit sa team pa ni antonio ako napunta..napaka malas talaga..totoo na lahat ng damit ko kulay green..simula sa sapatos na chucks  kulay green hanggang sa pang taas o t-shirt..isa lang ang aking kinahihiligan at alam nyo naman na “stick to one” lang ang inyong kaibigan..napunta nga rin ako sa puro stripes na gamit at damit at ang huli ay puro puti naman ang aking hilig…marami rami rin kaming pinag daanan ni antonio..sabay na sabay ang oras ng trabaho..sabay umihi, sabay kumain at sabay din umuwi..mraming inuman na ang aming napagsaluhan..maituturing nga na tunay na kaibigan..(naks!)..bibihira ang kaibigan na ito..bukod na sa endangered na ang mukha, ito lang ang kaibigan kong pilipino pero amoy koreano..hahaha..ilang team building din ang aming batangas..laguna at kung saan saan pa..ay hindi pala isang beses lang pala siya nakapunta kasi laging ginigiyera ng asawa…dito ko natutunan na maging isang tunay na lalake..dito ko rin natutunan na ang lalake ay ang tagapag patupad ng batas sa tahanan..isang sabi lang at susunod ang lahat..(..ang misis ang taga-GAWA ng batas..tagapag pasunod ka misis ay pwedeng baguhin ang batas)..dito ko rin natutunan ang mga stages ng pag aasawa..eto hindi joke para sa kanya,literal na nangyari sa kanya…kung dati daw ay pag naghahawak sila ng kamay ng misis nya ay may kilig at “holding hands” ang tawag pero nung huling makusap ko ito ay parang “self defense” nalang daw kaya sila magkahawak ng kamay..dito nya rin ikinuwento na kung dati rati ay puso ang lumalabas kapag nagkakatitigan sila pero ngayon ay kurryente kasamaan, hindi ko alam kung nag hiwalay na ba talga sila..kaa sa tingin mo kelangan ko pa ba magpakasal kung lahat ng kilala kong ikinasal ay hiwalay na ngayon..pag dedebatehan naten yan..mabalik ako sa aking antonio..dito ako natuto na maging bastos kasi kahit katabi ko siya ay napaka walang hiya..uutot nalang bigla at ng dahil sa ayoko ring magpatalo ay uutot din ako..napaka dakila ng kaibigan kong ito..

doon naman sa sinasabi nyang bangko ako sa basketbol ay hindi ako makakapayag kung hindi mo aaminin na bangko ka rin antonio..pareho lang tayo ng minutong nilaro sa basketbol naten noong mga panahon at dahil sa bangko tayong dalawa ay nag kampeon naman ang ating koponan..ang galing nating maging cheering squad!(sasabihin mong hindi ka bangko? marahil dahil ikaw yata ay nakatayo..habang ako ay nakaupo at naglalaro ng NBA sa psp ko noong mga araw na iyon..)at ayoko na sanang ipagmayabang pa pero ipagmamayabang ko na- na kahit hindi ako babad sa paglalaro meron palang nagkakagusto sakin..hindi ko na papangalan dito pero ang pangalan nito ay “kristine” na hindi ko naman akalain…(kung gusto mong malaman ang buong kwento ay sasabihin ko sayo ng personal kasi delikado dito kung sasabihin ko)…marami kaming kakulitan ni antonio..meron ding kaming bidyo ng isang taxi drayber..”ininterview” namen si manong drayber habang ako ay nag bibidyo..puro kakulitan..yung tipong hindi naman kami seryoso sa trabaho ay kami parin ang number one…

eto pa ang isa..sinabi niya sa blog niya na inagaw ko ang chik nya..ang super duper ultimate crush nya na ang buong akala nya ay may gusto rin sa kanya..tinulungan ko sya mga katoto..diniskartehan ko..niligawan ko para sa kanya at tinikman ko na rin para sa kanya para pag balita ko sa kanya alam ko rin ang lasa haha…(sabihin ko pa ba ang pangalan?)…

ituloy mo pa kaya ang pagbabasa nito?

kung ang sagot mo ay letter A or number 1..

abangan ang mga susunod na  kwento  ni antonio…

ang mga TANONG:

1. saan nga ba kami nagkakilala ni antonio?

2. sinu sa tingin nyo ang tunay na alalay?

3. masama bang tinulungan kong diskartehan ang crush ni antonio?

4. bakit? at  bakit hindi?

mabuhay ka BOB MARLEY!

Posted: May 11, 2011 in Extra Service

BOB MARLEY – (6 February 1945 – 11 May 1981)

  •   A true musical legend,
  •   A man of great talent, and
  •   A man whose legacy will remain forever!

               JAH! rastafari…

i just want to share something about his song “redemption song..”

my all time favorite…

Old pirates, yes, they rob I;
Sold I to the merchant ships,
Minutes after
they took I
From the bottomless pit.
But my hand was made strong
By the
hand of the Almighty.
We forward in this generation
you help to sing
These songs of freedom?
‘Cause all I ever
Redemption songs,
Redemption songs.

Emancipate yourselves
from mental slavery;
None but ourselves can free our minds.
Have no fear
for atomic energy,
‘Cause none of them can stop the time.
How long shall
they kill our prophets,
While we stand aside and look? Ooh!
Some say it’s
just a part of it:
We’ve got to fulfill the Book.

Won’t you help to
These songs of freedom?
‘Cause all I ever have:
Redemption songs,
Redemption songs.

Emancipate yourselves from mental slavery;
None but
ourselves can free our mind.
Wo! Have no fear for atomic energy,
none of them-a can-a stop-a the time.
How long shall they kill our
While we stand aside and look?
Yes, some say it’s just a part of
We’ve got to fulfill the book.
Won’t you have to sing
These songs
of freedom? –
‘Cause all I ever had:
Redemption songs –
All I ever
Redemption songs:
These songs of freedom,
Songs of freedom.

“Kulangot na Daigdig”

Bakit ba binibilog ang nakuhang kulangot?

Ano ba ang misteryo na dito’y bumabalot?

Mga siyentipiko kaya’y may eksplanasyon

Sa nakangingilabot bantog na penomenon?

Ito ba’y simbolo ng mundo na makapit,

Na sa dumi’t alabok ay parati ng dikit?

Bango ng basura at ang baho ng pabango

Masasabi pa ba sa langhap ng kulangot mo?

Samu’t sari ang klase ng kulangot sa mundo

May matigas, madulas, mabuhok at maabo

.Maaari ring puti, berde, o kaya’y pula(Pag taghiyawat sa loob ng ilong ay pisa na)

Sa panahon ng krisis, mapa-ubo pa’t sipon

Ang pagbagsak ng uhog ay tila isang talon.

Maaaring singhutin o kaya ay isinga,

Pwede mo ring lunukin at lasapin ang lasa.

Sa patagong pagdukot ng duming kulay lumot

Maaaring may itim (depende sa nasinghot.)

Ang pagtanggal ng bara ng gayo’y makahinga

Ay para ba sa buhay o sa iyong ginhawa?

Pagkatapos dukutin ay saka ipapahid Sa damit, sa pader o sa katabi ibahid

Ang sariling dumi ay sa iba ipapasa

Nang magmukhang malinis sa paningin ng masa.

Bakit ba binibilog ang nakuhang kulangot?

Ano kayang misteryo ang dito’y bumabalot?

Isa ba itong krimen na marami ang sangkot?

Na naghuhugas-kamay upang hindi madampot?

Kung lalanghapin na lang ang dumi sa daigdig

Ang lahat ng problema’y madaling makakahig

Ngunit ikatutuwa ba o ikalulungkot?

Kung malamang ang mundo’y bilog lang na kulangot?

ang nakaraan…

Posted: May 11, 2011 in Extra Service

isang video na aking pinag bidahan…

G                                C
So she said whats the problem baby
G                                        C
Whats the problem I don’t know
Well maybe im in love (love)
Think about it everytime I think about it
Cant stop thinking bout it
G                                     C
How much longer will it take to cure this
G                                C                           Em
Just to cure it cause I cant ignore it if its love (love)
                             A                                              D
Makes me wanna turn around and face me but I don’t know
Nothing bout love


G             Am
Come on, come on
C                 D
Turn a little faster
G             Am
Come on, come on
    C                 D
The world will follow after
G             Am
Come on, come on
C                 D     Em—A—-C
Cause everybody’s after love

Verse 2:
G              C
So i said im a snowball running
G                     C                           Em
Running down into the spring thats coming all this love
              A                      C
Melting under blue skies belting out sunlight
shimmering love
          C                  G
Well baby i surrender to the strawberry ice cream
C                         Em
never ever end of all this love
Well i didnt mean to do it
But theres no escaping your love


Em            C
These line of lightning mean we’re
G            Am
never alone, never alone
no no

G             Am
Come on, come on
C             D
Move a little closer
G             Am
Come on, come on
    C              D
I want to hear you whisper
G             Am
Come on, come on
C           D         Em—D
Settle down inside my love


G             Am
Come on, come on
C             D
Jump a little higher
G             Am
Come on, come on
       C             D
If you feel a little lighter
G             Am
Come on, come on
   C                D       Em—A—-C
We were once upon a time in love



                   G       C
We’re accidentally in love
                   Em      D
We’re accidentally in love     (x4)


G                   C
I’m in love, I’m in love
I’m in love, I’m in love
I’m in love, I’m in love

Accidentally   (x2)

G             Am
Come on, come on
C             D
Spin a little tighter
G             Am
Come on, come on
        C                D
And the world’s a little brighter
G             Am
Come on, come on
     C              D        Em    D             G
Just get yourself inside her love…..I’m in love..

meron akong mga kwento sa dati kong employer ICT..pero bago yan dun muna sa employer ko bago ICT.  WEST corporation Inc…at bago sa west corporation duon muna tayo magsimula sa pinanggalingan ko..

isa akong probinsyano, tingin ng marami sa lugar na tinitirhan ko sa taguig upper bicutan..hindi naman iyon ang unang beses na naka apak ako sa maynila kasi sa recto tlga kami nakatira nung bata pa ako at lumipat na pala kami noon sa malanday at paminsan minsan pumupunta kami sa recto every year.(ang labo).namatay ang tatay ko 5 taon gulang lang ako at pagkatapos nyan nag abroad ang nanay ko at naiwan kami sa aking lola sa bikol…doon nagsimula ang adventure ko kasi malaya ko  nagagawa gusto ko kasi paborito ng lola ko ang aso namin..hindi ako tlaga ang paborito ng lola namin kasi bunso ako eh kaya minsan kumakahol nalang ako. joke lang…yung nga nag aral ako doon sa bikol at lumaki at bigla ko nalng namalayan na binata na pala ako…hindi ako magaling sa klase average lang ang utak ko.maraming kalokohan tulad ng mga kapatid nyong lalake nung mga bata pa sila…kalokohan na nambubugbog tapos magsosori..iinum ng sleeping pills at lalabanan na hindi makatulog at kung anu anu pa..(i know ryt!?)

<<<<<<<<<fast forward>>>>>>>>>>>
nag aral ako sa ATENEO de naga sa kursong BS civil engineering pero naka isang sem lang ako duon kasi nasusuka ako pag nasa classrum..lahat ng kaklase ko nag aaral ako nag yoyosi…kasi yung registrar namin sa skul pinilit akong mag engineering  kasi daw mataas daw grade ko sa math pero nangongopya lang naman kasi ako dun sa valedictorian namin sa klase nung high skul..tpos after nun nag shift ako ng BS IT,isang taon dun inilagi ko sa kursong ito kasi kasi nasobrahan naman sa petiks kahit mga teacher petiks din kaya naka isang taon ako…yung teacher namin nun na medyo panut na ang ulo manonood lang ng meteor garden sa klase tpos kami nag proprogram ng kung anu anu.pero hindi ko rin maisip bakit ganun kaya..isipin mo pangalan ko lang 100 pages na..
<<<<<font size 12>>>
{[hello garci…?”:{}”::{}}]]]]]]
{font comic sans….hehehe paborito ko ito….{{_+0-)))








hay naku ewan ko ba jan sa programming..grabeng hirap..hindi naman maaply yan pag bibili ka ng bigas…kahit math hindi mo naman kelangan sa pang araw araw na buhay..alangan naman

pabili po ng x-y over the 100th power of kili2x ng bigas
{P________?(213)  =BIGAS

find x+y= BIGAS
nasaan kaya ang X=bigas

1 kilo=BIGAS
panu kung ganun ang pagbili ng bigas? kung ganun lang naman ay
magtitinapay nalng yata ako…
“pabili ng tinapay…”
2 po..
cge eto ang tinapay..
tpos yun na nga as usual hindi ako nagtagal duon..natapos nga ang sem na tiniis ko ang mga klasmeyt kong mga einstein..

ti ti ti tit ti ti ti tit
tunog ng alarm ng celfone ko nuon..
enrollment na at hindi pa ko nakakadecide ng kurso ko tlga..sinamahan ko tropa ko mag enroll kasi hindi pako decided nuon kung anung kurso tlga ang gusto ko..sabi ng tropa ko parehas nalng daw kami BS EDUCATION major in computer kaya lang nagdadalawang isip ako nuon..ayoko maging teacher..
ti ti ti tit ti tit ti ti tit….
(alam mo na kung anu yan)
last day ng enrollment madami tao sa mga department ng mga courses..naisip ko yun sinabi sakin ng tropa ko at agad akong pumunta sa dept nila kasi wala tlga akong maisip.mahaba ang pila..halos lahat ng course yata mahaba ang pila…
1 oras nako nakapila at nag lunch break pa..malas!
kaya stop ang pila..meron akong nakita…
isang dept na walang pila tlga kaya agad kung pinuntahan.nagtanong tanong ako sabi AB development communication daw,sabi ko bago sa pandinig ko ah..astig.. nag interview sakin dean nila sabi bakit daw  gusto ko mag shift sa course na yun..wala ako naisagot..ibinalik ko question sa kanya..”anu po ba magiging trabaho ko jan?” tpos ang haba haba ng explanation nya saka tunog maganda naman kaya kinuha ko nalng..sabi ko sige po magbabayad nako sa treasurer dept..on the spot enrolled wala akong idea sa mga subject na ibingay sakin ng dean..(teka lang out of adherance nako BREAK ko na pala)(will be ryt back!!!)..patay ako kay TL nito…
2years ang nakalipas nagtagal din ako sa course ko.nag enjoy ako sa course ko kasi parang theater lagi kami nag prepresentation..epal  kasi ako nun kaya siguro ako nagtagal doon..lagi photoshoot at sa iba ibang lugar ng bicol kami nakakapunta para may ma present kami..ang ganda ng course ko akalain mo aksidente lang ang pagkaka shift ko dito pero nag enjoy tlga ako..masaya ako lagi hingi pera sa nanay kasi may photoshoot..pambili film pero libre lang naman sa fujifilm pag nag pa develop ka sa usual yun nakupit ko iinum namin ng mga tropa..ganun din sila kaya siguro ako hindi naguiguilty sa ginagawa ko.bata palang ako lasenggo nako kasi wala nga guidance ng parents lola lang kaya spoiled intindihin nyo nalng ako minsan..hahahha

2006 end of sem..
after 2 years ko sa AB dev comm….
graduating na kapatid ko tpos sabi ng nanay ko stop ako isang sem kasi madami gastos ate ko kaya sige..pumayag ako kahit masama loob ko..
oct 2006…ako nag stop at naboring ako aftr a couple of months.nag decide ako mag work pero hindi sa bikol kasi ayoko makita ng classmeyts ko na nag mo mop ng floor sa Mcdo. may dahilan kaya gusto ko umalis at magtrabaho sa maynila noon pero mahaba kung ikkwento ko pa yun pero sige na nga..mapilit ka eh..hiniwalayan ako ng GF ko nun si clarissa bianca kasi naman wala na nagssundo sa kanya lagi.sinanay ko kasi.tpos sabi nya parang wala na daw ako pangarap..hindi na daw ako yung nakilala nya na puno ng pangarap..hindi nya alam puro nga ako panagrap at panaginip.2 years din kami nun  pero yun ang babae na nirespeto ko tlga hindi ko sya ginalaw sa 2 years na yun kasi i respect her nga,….pero pwede naman daw kiss at hipo..hahahaha.tama na yan.tpos yun na nga nag decide ako pumunta maynila kasi sa depression siguro hahahaha.
hindi ako pinayagan ng nanay ko nung kasi mag eenroll din ako nxt sem pero sobrang depress na nga ako nun kaya nagpilit pa rin ako…hindi nya ako binigyan ng pera nuon..sabi nya wag daw ako umalis pero may ipon ako nun ng 2 libo kaya naka punta parin ako dito ng walang paalam sa nanay ko kasi nasa abroad nga sya kaya panu nya ako mapipigilan noh…yun nga lang sobrang kulang ng pamasahe ko at budget pangkain,pamasahe ko papunta dito at sa byahe ko..
600.00 fare sa bus
40.00 1 pack yosi marlboro lights
1.00 isng kendi(halls yung yellow)
35.00 goto with egg
15.00 siopao asado
15.00 coke 8 oz(mahal tlga tsk tsk)
stop over nanaman yun bus syempre kainan na namana..
expenses ko nun..
nag cr ako may bayad
2.00 ehe(yung ang spelling nila sa ihi)
4.00 maxx na pula..para may extra ako
nakarating ako alabang 5 am..syempre nag taxi nako at hindi ko alam duon mag commute..
taxi fare= 87.50
hiningi ko sukli sa driver sabi ko pang yosi pa kaya meron akong total na pera noon 1202.50.
galing ko noh..

,nakitira ako sa tita ko sa taguig syempre bawas na pera ko at 1202.50 pesos nalng ang natira.syempre mag aaply ako sa makati n0on as a call center agent nga..para ang saya kasi sa mga naririnig ko sa tropa ko na maging isang professional call center agent…lumipas ang araw…wala pako trabaho..madami dami din ako inaplayan na call center…sablay lahat ng sagot ko ito mga inaplayan ko.sutherland.IBM,ACS,teleperformance..people support at sa eperformax(marami pa pero nakakahiya na) at kahit isa duon wala tumaggap sakin..sobrang maiyak iyak nako noon.sabi ng tropa ko try ko daw sa WEST corp..sabi ko nun mag aaral nalng ako noon pag hindi ako natanggap sa WEST ,sinumpa ko  sa statue ni ninoy sa AYALa na para akong tanga..nagtataka nga ako nuon kasi sabi ng tropa ko kaya daw may pulis dun kasi hinuhuli ang nag jajaywalking..kaya daw sinemento si ninoy kasama yung nang huli sa kanya kasi jaywalking daw violation nya..nakakatakot pala sabi ko sa sarili ko..panu kaya pag tumakbo si ninoy noon..jaywalking pa rin ba kaso nya at sisimentuhin pa kaya sya dun sa kinalalagyan nya just wondering.hehehehe..
dumating ang araw na kinatatakutan ko..interview ko sa WEST…
((((pero out be continued nalang..)))
nxt time tatapusin ko na..
.o diba kate namalayan mo walang kwenta pala ang binasa mo…atleast tumawa ka..

..andito na ulit ako..salamat sa mga sumusubaybay sa kwento ko..hahahaha sana mas mag enjoi kayo..nais ko lang i share sainyo bago ko ipagpatuloy ang kwento ko..nag away kami ng asawa ko dahil dito sa sinusulat ko at hanggang nagyon ay galit pa din sya..panu ba naman nabasa nya yung tungkol kay clarissa bianca…matagal tagal na kami nag aaway mga isang linggo na nayon..ang tagal ko nagpapaliwanag sa kanya at kulang nalng makarating sa supreme court ang aming pinagtatalunan..naiisip ko nga baka makarating sa senado itong problema ko sa kanya at tutukan ng buong pilipinas sa telebisyon..ewan ko lang pero abangan….

ang araw na kinatatakutan ko..
call time ko is 9:00 nang umaga para sa  last interview ko.,syempre excited ako at natatakot..todo porma ako nun para mag pa impress sa interviewer.nanghiram ako ng damit sa tropa ko..polo long sleeve hiniram ko kay serg.slack hiniram ko kay al.sapatos na balat hiniram ko underwear hiniram ko kay _________..hahaha.joke lang lahat syempre yun…polo lang hiniram ko..medyo fit pa nga yun kasi payatot yun hiniraman ko pero ayus pa din kasi binili nya dun sa mall 168 mall daw syempre ako noon hindi ko pa alam yun kung saan yun kaya sabi ko..”pare ang sosyal mo na pala”..ngayon ko lang narealize na sa tiangge lang pala yun..maaga ako umalis kasi inanticipate ko yung traffic kasi sabi tita ko baka daw matraffic ako hindi ako matanggap..habang nasa bus ako pinag iisipan ko ang mga isasagot ko sa interviewer at yung mga prinaktis namin ng tropa habang nag iinuman kami..natatawa na lang ako sa sarili ko..eksakto alas 7:00 ako dumating at fresh na fresh pa..pag akyat ko sa 24th floor ng exportbank mas lumakas ang kabog ng dibdib ko parang may gustong kumawala..walang katao tao sa office nila..nakita ko ang babaeng guardiya.tinanung ako..”gud murning ser..haw ken i hilp you?”tama! nag eenglish ang guardya dun kahit sablay ang pronounciation.syempre di ako papatalo dun “i am looking for mr.javier”with sobrang slang na accent..tumingin tingin ang guardya sa paligid nabigla ako sa sinabi nya..”ser wala pa po.mamaya pa 9:00 dating nya..” nagtagalog na nga sya siguro naubusan na at yun lang ang alam nya.hahahaha..sabi nya pasok daw ako at maghintay nalng duon…nagbasa ako ng mga magazines pra masanay ako sa pag sasalita ng wikang ingles..
lumipas ang oras,napansin ko matagal tagal na din ako umuupo sa waiting roon na yun,.sobrang aga ko pa tlaga..pag tingin ko sa cellphone ko 7:30am palang..sabi ko isa’t kalahating oras pa hihintayin ko..naglalaway nako kasi gusto ko na mag yosi pero nilabanan ko ito kasi baka bumaho ako at maalis yung pabango na inilagay ko noong umaga(johnson and johnson na kulay blue) parang amoy baby lang.hehehe.
masakit na likod ko kakahintay sa mag iinterview sakin..sobrang tagal.tumingin ako sa cellphone 8:52am.sabi ko sa sarili ko sandali nalng at matatapos na ang araw ko,iniisip ko kung uuwi bako ng probinsya na luhaan or magkakaroon ako ng trabaho dito..marami akong naiisip na katarantaduhan sa isip pero parang bastos eh kaya nxt time ko nalgn sasabihin sa inyo..naiisip ko din na pag bumalik ako sa bahay namin sa bikol na luhaan maraming tatawa sa ginawa ko,klasmeyts clarissa bianca mga kapatid ko at lalong lalo na yung pusa na tambay sa likod ng bahay namin..lagi ko kasing kalaban yung pusang yun syempre nga dahil aso ako ng lola ko..minsan nga dinilaan nya pako nung lasing ako at nadapa ako..bwiset tlga yun.buti nalng hindi ko sya hinuli para gawing siopao.
..maraming dumating na tao.mga naka pormal din..hindi ko na namalayan ang oras,matagal tagal na din pala akong nakaupo doon.oras ang binilang ko hindi pa rin natatawag ang pangalan ko,scheduled ako ng 9am pero wala pa rin tumatawag sakin.nagsimula akong magtanung tanong sa ibang naghihintay din.for final interview din sila pero di pa din natatawag..nagtanung sila..saan kol center ka galing..syempre sabi ko wala sabi ko fresh pa from probinsya.nagtanung ako kayo? maraming silang isinagot sakin di na mabilang ang call center na pinasukan nila..lumilipas ang oras ng namalayan ko nagkkwento nako sa buhay ko.parang katulad lang nitong ginagawa ko nagyon..11:45am.
to to tot to tot…
to to tot to tot…
to to tot to tot…
(nattandaan mo pa ba yan kung anu ibig sabihan nyan?)
nagtxt ang tropa ko..nagtatanung kung anu nangyari sa interview ko..hindi ko na sinagot kasi bc ako kakakwento ng talambuhay ko..nakakaramdam nako ng gutom at sumasakit na din ang tiyan ko kasi isang pandesal lang at kape ang kinain ko pero busog na busog na ang aking mga mata sa kakatingin ng mga chikas doon sa office nila..
..natigilan ako ng may tinatawag na pangalan pero wala pa rin ang pangalan ko..nanahimik nalng ako sa isang tabi para ireserba ang natitirang lakas sa interview ko..
11:59 am



sa wakas may tumawag sa pangalan ko,isang lalake na gwapo at matipuno ang nakipag kamay sakin(naisip ko motto ni aj).medyo malambot kasi siya).syempre ang inyong lingkod nag pasikat din..tinanung ko sya “hey how are you doin’ sir?” sumagot sya “im good.thank you..”
sabi nya din.. ” sorry to keep you waiting..”i said “its fine,not a big deal for me..(syempre pa impress agad ako at nag pakitang gilas sa wikang ingles,,kulang na nga lang pakita ko talent ko na kumakain ako ng buhay na manok habang tuma tambling sa ere at sabay nag yoyosi..)”
“have a seat..” sabi nya
sabi ko naman “thank you.have a seat as well..”
papatalo ba naman ang inyong lingkod..di noh..
kumakabog ang aking dibdib sa mga oras na yun..naiisip ko na ang mga pangyayari sa ibang call center na pinag aplayan ko..iniisip ko baka ganito din ang set up..magtatanung ng buhay ko at pagkatapos ibabagsak din ako..
inalis sa isip ko ang negativity..
inisip ko positivity..
“tell me about yourself..?”
yan ang unang tanung nya sakin..
ako naman walang kasabit sabit na sumagot sa kanya..pero ang hindi nya alam kinabisado ko na ang mga pwedeng itanung nya..walang nasabi yun nag interview sakin.
“why should we hire you?”
ganun parin..sabi ko “ehem..yada yada yada..” smooth ang pag ka deliver ko ng sagot ko sa kanya..wala sya nasabi..
para bang bang nag ti-theater play lang kami na kabisado ko script ko..
“what made you decide to work in a call center and stop your schooling,do you have any plans of going back?do you have any idea of the position that you are applying for?..”
..PATAY!!! walang ganun sa pinaraktis namin..english barok nako ng mga oras na yun..
“eh ah know..yeah..”
may mga times na kinorek nya ang mga grammar ko..napahiya ako syempre doon,maiyak iyak nako kasi halatang sablay nako sa trabahong ito..
last question nya..
“if i will not hire you,would you cry..” sabi ko “yes…”
sinabon nya ako..pinagalitan sinermunan at maraming sinabi sa kin na kung anu anu pero ang hindi nya alam umiikot na sa ere ang utak ko at nakikita ko na ang pwedeng mangyari pag uwi ko.isang luhaan nanaman ako…nawala na lahat saking..syota ko iniwan ako at pati sa trabaho ba naman malas pa rin ako..
ang huling narinig ko sa sinabi nya
“………..ok?” sabi ko “yes…”
sabi na lang nya “congratulations,welcome to the company..i’ll give you chance to work here as a probationary but dont forget………….”
bago pa man natapos yun sinasabi nya
sakin umabot na ng tenga ang ngiti ko..
marami syang instructions pero abot ang pasasalamat ko sa kanya for giving me a chance..
tuwang tuwa ako sa mga oras na yun,halos sumigaw ako sa office nya..
parang gusto ko sya yakapin at linisin ang sapatos nya sa sobrang tuwa ko..maraming thanks you anfg nasbi ko sa kanya..pag labas ko ng room halos ipa mukha ko sa mga naghihintay na im part of the company na at angas na ng dating ko…hahahaha..
sa baba inubos ko na ang pera ko sa load..
tumawag ako sa nanay ko abroad..
nagtxt ako sa mga kapatid ko at sa mga tropa ko na rin..syempre tinxt ko din sa sobrang tuwa si bianca..ooooy!!
maraming reply..
nagyoyosi ako sa baba at may isang ale na humihingi ng limos..syempre sa sobrang katuwaan ko binigyan ko sya ng sampung piso..nagpasalamat ang ale..
tin tin tin tin tin tinenet tinenet tet tet..
tin tin tin tin tin tinenet tinenet tet tet..
tin tin tin tin tin tinenet tinenet tet tet..
(syempre di nyo alam yan..tunog ng cellphone ko pag may tawag..)
tumunog ang cellphone ko..
nanay ko..tumatawag…
“hello ma, bakit po?”
tinanung nya ako kung mag aaral pako syempre sabi ko oo..we’ll never know..
tinanung nya ako kung may pera pako sabi ko wala..tpos sinabi ko na din na wala ako dalang damit at pang asikaso ng requirements,nag paawa epek ako..sabi nya sige magtrabaho ko pero magtapos ka pa syempre mas natuwa ako sa sinabi nya sakin nung huli..may dadating na pera sayo bukas pina dalhan na kita pang allowanse mo at pambayad renta ng uupahan mong bedspace sa makati..natuwa ako at doble doble ang katuwaan ko ng araw na yun..

..alas 6:00 ng gabi na..hindi pako umuuwi at maskit na din ang paa ko sa suot kong balat..nagtxt na ang tropa ko na hinihintay ko para pumunta kami sa bahay nila at mag iinuman kami at para icelebrate ang aking pag katanggap sa trabaho..100 nalng pera ko noon at dahil sa malayo pa sweldo wala din pera ang tropa ko..
binigay ko sa kanya 50 para makainum lang kami nung araw na yun..kasi iniisip ko may dadating naman sakin pera bukas.
isang gran matador ang pinag saluhan namin ng tropa ko nang gabing yun..
hindi pa rin maalis sakin ang tuwa sa mga nangyari sa mga araw na yun..

nakatulog na ang tropa ko..
ako naiwang gising at patuloy na iniisip kung anu mga pwedeng mangyari sa mga susunod na mga buwan..di ako makatulog sa tuwa..nag isip ako kung anu pwedeng gawin..
eto nanaman tayo…

1.paghiwalay hiwalayin ang asukal,creamer at yung kape ng isang 3 in 1 coffee sachet..

2.mag hugas ng mga pinggan at pagkatpos ay dumihan ulit ito..

3.matulog ng dilat ang mga mata..

tok tok tok turaok
tok tok tok turaok
tok tok tok turaok
tok tok tok turaok
(hulaan nyo nga kung anu ibig sabihin nyan?)

sa isip ko lang naririnig yan kasi naman wala naman may manok dito sa makati kaya walng probinsya lang ata uso yan..

(sa tingin ko boring ang sinulat ko ngayon..madami pa kasi ako iniisip ngyon..)hanggang sa muli nalng..
i am running out of idea…

<<<<<<<<fast forward>>>>>>>>>>>

lumipas ang minuto,oras,araw,linggo at buwan..marami akong naging kaibigan sa WEST bobby,si yanna,si ashley at marami pang iba..napunta ako sa team na team ng buong program…pero aside from that wla ng lang,walang tropa,walang bonding puro boring kasama.. aking pag iisa lagi may nakilala trish..patricia sevilla ang buong pangalan..bombshell ang katawan tpos mabait,sikat sa floor,maaalalanin, basta walang tanungan ng itsura kasi mabait nga sya..hahahaha.may bf siya ng ilang taon na at magkasama sila sa derek..pangalan ng syota nya.. hindi ko sya kaibigan or tropa pero hindi rin kami magkaaway..nag away lang kami ng malaman nya na lagi na kami magkasama ng trisha nya..hahaha..dumaan ang mga araw.lalo kaming naging close ni trisha..meron pa minsan na saakin sya tumatabi kesa sa bf nya..ewan ko nga ba..nag open sya na bading daw ang image o tingin ng mga tao sakin sa floor kasi masyado daw akong loner..hindi pala pansin at suplado.. hindi nila alam kaya ako ganun kasi technique ko yan..suplado effect parang si vic sotto lang..ewan ko kung epektib yun pera meron naman isa si trisha na nabiktima nyan..naging patago ang relasyon namin ni trisha..pero sabi ko hindi tama ginagawa namin kaya hiningi ko na hiwalayan nya ang bf or hiwalay na kami..pumayag sya,ewan ko parang ang gwapo gwapo ko pero ang alam ko hindi naman tlaga ko guwapo sabi sabi lang ng nanay ko yun..dumating ang araw na naghiwalay sila..nung naging official na kami na nag isip ako ng tawagan naming dalawa..inisip nya honey,baby,tart at marami pang iba..sabi ko naman wag nalng ganun..sabi ko para maiba “sir or maam” , “ate or kuya” para naman maiba at hindi halata.try nyo kaya..

maraming nangyari samin ni trish at alam nyo na alabang,sa pasay at kung saan saan trish ang tipo ng babae na masyadong adventurous kaya naluma yung mga alam kong missionary epek lang..ewan trish ang nagmulat sakin sa dami naming pinuntahan at sa dami namin sinakyan..unang sumakay ako ng mrt syempre hindi ko alam.maraming nakapila sa at nung dumating yung turn ko na ipapasok na yung ticket mo doon sa churva nagkaroon ng disgrasya..nahulog yung ticket ko at nanginginig kasi ako kulang nalng tawagin ko lahat ng santo,yung mga tao naiinis na kasi sobrang tagal ko ipasok yung ticket ko at to the rescue naman si trish ko at tinulungan nya ako nahihiya ako pero okay lang wala naman pinanganak sa mundo na alam ang gagawin agad,lahat dumadaan sa ganyan,yan nalng inisip ko…nalula ako sa sobrang pagka gimikera nya..araw2 na ginawa ng diyos ganun kami..1-9pm ang shift namin doon at halos 4calls a day lang ang natatanggap naming tawag sa WEST corp at eto pa naalala ko kaya pala ako binigyan ng chance ni mr.javier kasi magbabasa lang naman pala ako ng script..lahat scripted..kahit nga tulog ako kabisadong kabisado ko na ang script namin..lahat yan meron script..pag namura ang si customer pindutin mo ang f5 sa isasagot mo..kelangan verbatim doon,dock off pag ikw ay sumuway…
3 buwan na walng absent at late..believe it or not..walng absent at late..except nung 4th month ko na nagkaskit ako..umuwi nanay ko nun from abroad.sosyal diba!? pero hindi sya umuwi kasi nagkasakit ako at aalagaan nya ako..umuwi sya dahil meron syang mga papel na aayusin para sa mga kapatid ko na graduate na..dadalhin nya sa abroad..ang sweet diba..pero yun nga..ilang linggo din akong may sakit noon at si trish lang ang nag alaga sakin noon kala ko nga sya na ang aking mapapangasawa pero hindi rin pala magtatagal relasyon namin basta nung na terminate ako ay resign pala kasi nung iseserve na sakin yung termination inunahan ko na magsalita yung HR na sabi ko na merong pagmamalaki… I RESIGN…
MAY 2007

isang hapon na wala nako trabaho..parang ordinaryong araw nalng..naisipan ko linisin ang kwarto ko pero i just closed my eyes and wait until the feeling is gone..ganun lang..
kaya kung sinisipag kayo ganun lang..nagpalipas ako ng linggo bago nag apply ng panibagong trabaho.syempre mas confident nako kasi may experience nako..
linggo ng magsimba ako sa quiapo na ako lang mag isa..(tama ang nabasa nyo nagsisimba ako)dati yun ang motto ko magsimba kahit puyat pero ngayon hindi na.. ” kapag hindi ka kayang mahalin ng crush mo,,patikim nalng kamo…”
yan ang motto ko..hahaha..
mag isa kong tinahak ang quiapo ng mag isa..nanibago ako sa lahat parang hindi ko alam yung mga dinaanan..naalala ko sinabi ng tropa na lahat ng pasahero doon lang bumababa saka sabi niya isa lang ang bus na papuntang quiapo yung mga may star na kulay blue at PVP yung nasa unahan..tiningnan kong mabuti yung bus..tama naman ang aking sinakyan pero nang sinabi ng konduktor na dito nalang po kami..nagbabaan lahat ng tao..tinanung ko yung konduktor sabi ko QUIAPO po? sabi naman nya lampas kana iho.di mo ba napansin yung simbahan kanina? sabi ko hindi po..sabi nya recto na ito hindi ko masyado alam ang lugar na iyon kahit tumira kami doon sa saglit na panahon nung mga bata pa kami..nakita ko yung FEU campus doon at naglakad lakad ako..marming tao sobra..sabi ko sa sarili ko nawawala na ata ako parang gusto ko na nga baliktadin ang t-shirt ko para makabalik ako sa tamang daan..lakad ako ng lakad..lakad ng lakad at lakad ng lakad..nabigla nalng ako ng biglang may sumigaw na matanda..
natakot ako syempre sa sinabi ng mtanda pero nag iisip parin ako kung susundan ko nga ba sya o hindi..naguguluhan ako ng biglang..
tak tak tak tarataktak tak
tododon dondodon todo dodon don dodon..
(hahaha.hindi nyo alam yan.tunog ng bago kong cellphone syempre polyphonic na noon umaasenso na ko)
nagtxt tropa ko..sabi ko buti nalng nagtxt ka sinabi ko kung asan ako,sabi ko MINISTOP sa labas malapit FEU..sabi nya lakarin ko daw ng diretso at makikita ko nalng ang quiapo church..ginawa ko ang sabi ng tropa..
habang naglalakad marami akong nakikita pulubi na may dalwang lata..oo dalawang lata..nagtanung ako bakit po dalawang lata? “sabi nya..iho ganito tlga..umaasenso na,nakapag bukas ako ng bagong branch eto ang isang lata bago pa diba..” syempre joke lang yun diba..habang naglalakad marami akong nakikita at napapansin sa paligid.
pamparegla at kung anu anu pa..
arthritis,rayuma at gamot sa kidney..
marami rin nagtatanung sakin
“ser,papagawa kayo?”
sa isip ko ng anu..itinuro ako ng lalaki sa isang banda..mga ID pala na peke..sabi ko hindi at dumiretso ako sa paglalakad ko…narating ko ang quiapo church na pinagpapawisan nako..agad akong pumasok sa loob para makapagsimba..grabe ang daming bata sa loob at naghahabulan pa..mga madudungis at mga nagtitinda ng kung anu anu..tiningnan ako nung bata at iniabot ang isang kwintas na may mukha ni jesus christ..tinanggap ko ito at bigla akong siningil ng batang paslit..koya bente lang po yan..ibinalik ko ang kwintas sa kanya pero ayaw nyang tanggapin..biglang umupo ang bata sa harap ko at naglumpasay.nahiya naman ako sa mga tao at binigyan ko nalng bente ppara matigil na..sabi ko ganyan pala dito mga modus ng mga bata..grabe..
ding dong ding dong
ding dong ding dong
ding dong ding dong
natapos na ang misa at agad akong lumabas para makauwi na..may isang matanda na nag abot ng rosaryo sakin..sabi ko sa sarili ko hindi nyo nako mabibiktima ng modus operandi nyo alam ko na yan…nag mamakaawa ang matanda at sabi kahit magkanu nalng ser ibigay nyo..meron akong sampung piso barya noon kaya napilitan akong kunin ang rosaryo na binibigay nya at ibinigay ko ang sampung piso sa kanya..nabigla ako ng hawakan nya ako sa braso,ser, kulang po ng bente.trenta po yan..anak ng _______!!! nabiktima nanaman ako..kaya lang ok lang kasi kakagaling ko lang sa simbahan ayoko magkasala agad ng mga oras na yun,no choice,binigyan ko sya ng bente pa..natuto na ko ngayon..kahit sabihin libre ang produkto na hawak ng tao sa quiapo wag mong kukunin kasi pagbabayarin ka din naman nila sa huli..
natapos ang araw na yun na bote ng alak ang hawak,,inuman kami ng tropa ko sa bahay nila..
<<<<<<<<<<<<fast forward>>>>>>>>>>
im running out of kwento..

…..nandito na ulit ako..pero bago ko simulan ulit ang sinusulat ko nais ko lang i test ang mga IQ ng tagapagsubaybay ko..pag naka sagot kayo ng isa pwede nyo ipagpatuloy ang

1.kung may 3 kapatid si prince charles the third at ang pangalan ng kapatid nyang isa ay prince charles the second sinu/anu ang pangalan ng panganay nila.?

*magbilang ng sampu sa isip..

may 12 2008
sa ganap na alas 9 ng umaga..
..naka jeans lang ako nun nag apply ako..hindi ko alam kung saan ako mag aapply noon sabi nila convergys daw pero takot ako sa mga interview dito sa convergys noon kaya hindi ko tlga pinilit ang sarili ko,may nakapag sabi ICT daw sa RCBC 18th floor..agad kung tinungo ang kanilang opisina..1 day hiring daw..on the spot din hired ako..wala nakong kahirap hirap kasi parang alam ko na pasikot sikot ng bituka ng mga HR doon..
nag training ako 1 buwan at 2 linggong nesting..mabilis lumipas ang mga araw at buwan..
<<<<<<<<<<fast forward>>>>>>>>>>>>>
“you have the rights to remain silent,anything you say will be use against you” wika ng aking katabi nag tonio..antonio abesamis ang tunay nyang pangalan..sobrang naging tropa ko si tonio kasi parehas kaming iniisip lagi..pag uutot sya uutot din ako..sya din ang nagmulat sakin sa mapait na mga alak sa kanto kanto..halos lagi kaming magkasabay ng uwian at pasok.mag ka team ciellee..masaya ang team syempre andun ako..hehehehe..
si tonio din ang nagmulat sakin bakit ganito ako magtawag ngayon.puro katarantaduhan lahat..e kasi hindi kami cust care doon at wala kaming csat..pag galit ang customer,pwede ka din magalit…
cust: where are you located?
tonio:in front of my monitor ma’am
cust: no! you’re lying
tonio: no ma’am i am sitting..

cust: where are you located?
tonio: dallas,texas ma’am.
cust: where did you attend grade school?
tonio: in dallas elementary school ma’am.

…mga kols na ganyan..kaya hindi kana magtataka kung marinig moko nagkokols na tonio din ang nagmulat na pwede kaming gumawa ng libro dahil mahilig din syang magbasa ng libro ni bob ong at sabi nya pwede kaming sumikat dahil doon..nagsimula ako magsulat ng mga kwento kwentong barbero..pero parang nahihiya ako ipabasa sa iba kaya itinago ko nalng..madami dami na rin akong naisulat mga walang kwenta nga lang..siguro kasi natuto ako magsulat sa mga teacher ko nung grade school…
pagkatapos ng bakasyon laging may pormal writing yan..
“class,write a formal theme about your vacation.”
“class,write a formal theme about your yourself.”
“class,write a formal theme about your christmas.”
“class,write a formal theme about your new year.”
ako naman mga title ko..
“who am i?”
“my christmas experience..”

mga tonio din lagi ko ka jam pag nag gigitara kami..pag nagluluto..pag naayos ng electric fan pag nag aayos ng piano,ng kalan at ng kung anu ano pa…
sya din ang nagmulat sakin na pwedeng magdala ng boy bawang,muncher at mga korniks pag mag iinuman.paalam na tonio..namatay na si tonio.:(
pero bago sya namatay nabulag muna sya..
nabulag sya sa pag inum  ng kape,kasi pag inum nya ng kape hindi nya inalis yung kutsara kaya natusok sya sa mata..namatay din sya sa kagat ng langgam sa paa kasi tumatawid sya ng kagatin sya ng langgam at nung kinamot nya nabundol sya..
maraming salamat kaibigan,,,
marami akong natutunan sayo..
sa tagal ko sa kol center  marami akong  natutunan at napansin sa mga nagtatrabaho dito:

signs na kol center agent ka…
1. dahil halos di na kayo nagkikita ng nanay at tatay mo, an tawag na nila
sayo ay “boarder” at sinisingil ka na nila sa upa mo! (uy magbayad ka na delayed kana ng isang buwan!)
2.pag sa sagot ka ng telepono, lagi na lang may opening spiel…exampol :
ring ! ring ! ….tenk u for calling (the company) this is (your name) how
may i help you?
3. eksperto ka na sa power nap, yung mga 15min break nyo, itinutulog mo na
lang…para fresh pagka kolls uli, mya na yung 1 hour nap…
4. di mo na alam bumiyahe pag may araw, nalilito ka bakit andaming tao, at
bakit di na dumadaan ang dyip dun sa mga kalsada na 1 way….
5.mas sanay ka ng matulog ng nakabussiness attire…or naka sapatos..
6. sanay kang maglaka-lakad ng nakamedyas.
7. an tawag mo sa mga friends mo…dude,tsong, coach, tl, sup. boss saka brod din pala kasi yan tawag ni kate sakin eh.
8. di na dugo ang dumadaloy sayo, kape na o iced tea o coke. nung nagpaospital ka ang nilagay
sayo dextrose na my instant coffee.
9. sanay kang makipagusap kahit tulog…pagtinanong ka ng kahit ano, tama
ang sagot mo…ummmm naghihilik ka pa..
10. tadaaaaa! nag sasalita ka sa pagtulog mo, pati kols mo napapanaginipan
mo, at minsan, sinampal ka ng kapatid mo dahil nagsisigaw kang sup call! sup
call! sup call!

11. pumuputi ka na dahil di ka na naaarawan.

12. sanay ka nang matulog kahit maingay sa loob at labas ng bahay nyo.

13. kinalimutan ka na ng mga kaibigan mo dahil existing ka lang pag tulog na

14. sanay ka na sa mga prank callers at mga death treats na nakasulat lang..
sa dami ba naman ng ma-encounter mong ganito gabi-gabi sa trabaho eh.

15. di ka na sanay sa traffic. papasok at pauwi sa trabaho walang traffic.

16. di na tama ang oras ng pagkain mo. breeakfast mo ay hapunan na. lunch mo
sa madaling araw. dinner mo pag uwi mo sa umaga.

pag Rest Day mo naman at natulog ka sa gabi, magigising ka pa din pag
madaling araw na. iba na ang body clock mo. kaya ang ginagawa mo mag friendster or facebook nalng pag gabi o di kaya naman DVD marathon.

17. lahat ng kasabay mo sa jeep pag papasok ka, pagod na. ikaw lang ang
bagong ligo at bagong gel pa.

18. maski sa bahay, mabilis kang kumain. sanay kang kumain ng kanin sa 5min restroom mo.

19. hinde ka na kilala ng aso at pusa  nyo.

20. nasusuka ka na pag nakita mo ang computer at telepono sa bahay nyo..

21. pag payday… olats lahat sweldo ng mga kaklase mong board passer. (8k per month lang si la) i sang kinsenas mo na yun..

22. pag day off mo n lang ikaw nkakapaanood ng Eat bulaga at Wowowee

23. Nde mo na kilala ang mga bagong artista…. si pepsi paloma at yung mga boldstar dati lang..
24. di ka na maebs sa bhay, sanay ka na sa cr ng 5th floor or ibang floor.

25. gusto mo na ding maglagay ng alcogel sa banyo nyo..

26. ayaw mo nang pumasok sa internet cafe!

27. puro kalyo na wrist at daliri mo.

28. sanay ka na ding mag espanyol. gracias!

29. maglo-lock ka ng pc kahit sa bahay na. pag pndot mo ng CTRL + ALT + DEL
iba ang lalabas at matatawa ka na lang sa sarili mo dahil para kang tanga.

30. sanay ka ng kumain sa harap ng pc mo kahit nsa bahay…

31. papasok ka sa ofc na nka-jeans, tshirt na plain and chucks na cream-astig

32. mas malaki sweldo mo sa mga ka-batch mo, nagkakanda-kuba na sila sa trabaho nila.

33. puro ka-age mo mga ka-opisina mo,hindi lumalayo age gaps ninyo..

34. madalas k ng bumili ng boy bawang at corniks pag grocery day..
35.. pag nakakarinig ka ng Kaching!!! akala mo may mail ka na dumating. hehe

36.. pindot mo ilong nung tindera kala mo vendo machine…. isa nga coke syet
ilong pala yun! hehehehe… masama pa kung sa bumper na-pindot mo…. !

37. na inlove ka nsa kape at iced tea at sa katabi mo syempre…
38. marami ka ng naipon na microwavable container

39. at ketchup galing mcdo at jolibee

40. pag nagkukwento ka sa mga barkada jargon lahat. hindi kana maintindihan

41. pag gumagamit k ng cr,, d ka na nagpa-flush.. kc akala mo kusa n lulubog syet mo.

42. akala mo mo may sarili kang locker sa bahay nyo…..

43. sanay k ng magyosi o umidlip ng sbay.

44. dito ka na makakakita ng gf, bf, or asawa. wala ka ng time maghanap sa labas.

45. pag may problema ka sa pc mo, una mong ginagawa ay restart pc lang..
46. nag uuwi ka na din ng tissue sa bahay nyo kasi maganda tissue sa office nyo.

47. kala mo libre ang kape sa select o starmart…

48. pag nag cr ka…sanay ka na sa gripo na automatic at toilet bowl…

49.nag iinglish kana kahit sa bahay lang..

50. naka id ka pa kahit nasa jeep

51.. kaya mong tiisin na nde palitan ang damit mo ng 16 hours
52. Nasanay ka nang may katabing TL na hindi umuuwi. pagpasok mo nandun na.
paguwi mo nandun parin.

53. kahit may malaki kayong speaker sa bahay gusto mo pa din naka- earphones !

54. pudpod na tenga mo sa kaka-pakinig ng hold tune..
NGAYON, ctrl C AT ctrl V.

56. dati 1 word per minute ka kabilis magtype, mgayon 2 words per minute..
sanay kc copy and paste lang.

57. kahit sa bahay, mahilig ka na mag chenes, churba, chubaloo,anek anek at yagbadodols…

58. sanay ka nang matulog ng dilat ang mata…kasi d pwede pahuli

59. lahat ng style ng pagtulog….maiisip mo…

60. lahat ng kaibigan mo may christmas vacation, holy week, summer ikaw wala
61. yung ex mo may kasama ng iba

62. lahat ng holiday pumapasok ka kasi double pay malaki ang bayad minsan VTO nlang

63. d2 ka n sa opisina nakabili lahat ng gamit mo..

-2nd hand celfon

– 2nd hand pc

– sabon

– shampoo


– tocino

– longganisa

– hikaw

– magazine

– tv

– ref

– aso

– libro

– tshirt

– pants

– prepaid card

– vcd

– dvd



-at tinapay ni aling chona

pati apartment d2 ka nakuha

64. d2 ka na nasanay kumain ng pagkain na luto sa microwave
65. gusto mo na din bumili ng water dispenser kasi pitsel lang ang nasa

66. dami mo na naiipon na stirrer(red) at tissue galing starbucks kakabili ng kape.

67. nasanay ka nang mgpadeliver ng pagkain lalo yellow cab.
68. dito ka lang makakakita ng pinagsama samang tinda na :

medyas, vitamins, christmas lights, cologne. yosi, siomai at lahat ng klase
ng pagkain, relos, kalendaryo, stuff toys, make up, kikay kit, deodorant,
kwintas, sasakyan, camera, video, audio, foot spa , milk spa, bags wallet,
sinturon, mamon, hamon,

69. d2 ka na expose sa tapa king, zuppa, yellow cab, jugnos, brother burger,coffeebean, wendy’s. north park, star bucks,

70. di mo maenjoy christmas party/team building kasi kaylangan mo bumalik sa office dahil
may pasok ka pa.

71.tinutubig mo na ang san mig light or mga beer..
72. nanghihingi ka pa ng baon sa nanay mo kahit mas malaki sweldo mo sa
74. kapag may crisis at rally… di ka makakasama… pakikinggan
mo na lang sa radyo

75. lahat na ng rason para umabsent nagawa mo na.namatay lolo na dati ng patay..parang reason lang ng mother was born yesterday(nanganak nanay nya)

76. dito sa opisina mo nararanasan na napakabagal ng oras!

77. d2 lang ako nakakilala ng mga taong ang tindi managarap…lalo na
pagdating sa maga babae

78. pantry na ang tawag mo sa canteen..hahahaha. expose kana sa comic sans na font type.parang ganito..

80.may makikita kang banderitas sa loob ng opisina parang piyesta..

81.may t-shirt kana ng account mo.

82.nanakawan kana ng kung anu-ano.

83.uso din ang pulitika at tsismisan..mga naiingit noh kate?

84.alam mo din ang hadouken at pitik kung hindi masyado ka pagod pag out mo..

85.natuto ka na ng subject verb agreement,pronoun,noun at marami pang iba..

86. nag aaway na kayo ng asawa/partner mo lagi

87.umiinum ka ng umagang umaga hanggang tanghali..

88.naka punta kana sa mga lugar na hindi mo napupuntahan tulad ng astorya,,hehe

89.pag team building pupunta kayo sa pansol.laguna or batangas..pwede din sa tagaytay para mag bulalo.